‏1 ئەتىگەن تاڭ ئاتقاندا ھەممە ئالىي كاھىنلار ۋە خەلقنىڭ ئاقساقاللىرى ئەيسانى ئۆلتۈرۈش توغرىسىدا مەسلىھەتلەشتى. ‏2 ئۇلار ئۇنى باغلاپ، ۋالىي پىلاتۇسقا ئېلىپ بېرىپ تاپشۇردى. ‏3 ئۇنى تۇتۇپ بەرگەن يەھۇدا ئەيسانىڭ ئۆلۈمگە ھۆكۈم قىلىنغانلىقىنى كۆرۈپ، پۇشايمان قىلدى. ئۇ ئوتتۇز كۈمۈش تەڭگىنى ئالىي كاھىنلارغا ۋە ئاقساقاللارغا قايتۇرۇپ: ‏4 «بىگۇناھ قاننى تاپشۇرۇپ بەرگىنىمدە گۇناھ قىلدىم» دېدى. ئەمما ئۇلار: «بۇنىڭ بىلەن بىزنىڭ نېمە قارىمىز؟ ئۆز ئىشىڭنى بىل!» دېيىشتى. ‏5 ئۇ كۈمۈش تەڭگىلەرنى مۇقەددەس بەيتنىڭ ئىچىگە ئېتىپ تاشلىدى، ئاندىن ئۇ يەردىن چىقىپ، ئۆزىنى ئېسىپ ئۆلتۈرۈۋالدى. ‏6 ئالىي كاھىنلار كۈمۈش تەڭگىلەرنى ئېلىپ: «بۇلارنى مۇقەددەس بەيت خەزىنىسىگە قويۇشقا بولمايدۇ، چۈنكى قان پۇلىدۇر» دېيىشتى. ^■   ‏7 ئۇلار ئۆزئارا مەسلىھەتلىشىپ، مۇساپىرلارغا مازارلىق بولسۇن دەپ، بۇ پۇللار بىلەن كۇلالچىنىڭ ئېتىزىنى سېتىۋالدى. ‏8 شۇنىڭ ئۈچۈن بۇ ئېتىز بۈگۈنكى كۈنگىچە «قانلىق ئېتىز» دەپ ئاتىلىپ كەلمەكتە.

‏9 شۇ ئىش بىلەن يەرەمىيا پەيغەمبەر تەرىپىدىن ئېيتىلغان مۇشۇ سۆز ئەمەلگە ئاشۇرۇلدى: «ئۇلار ئوتتۇز كۈمۈش تەڭگىنى، يەنى بەنى ئىسرائىل ئۇنىڭغا قويغان باھاسىنى ئېلىپ، ‏10 پەرۋەردىگار ماڭا بۇيرۇغاندەك كۇلالچىنىڭ ئېتىزىنى سېتىۋېلىشقا خەجلەشتى». ^■  

‏11 ئەيسا ۋالىينىڭ ئالدىدا تۇرغاندا، ۋالىي ئۇنىڭدىن: «سەن يەھۇدىيلارنىڭ پادىشاھىمۇ؟» دەپ سورىدى. ئەيسا: «سەن ئۆزۈڭ ئېيتىسەن» دېدى. ^■   ‏12 ئالىي كاھىنلار بىلەن ئاقساقاللار ئۇنىڭ ئۈستىدىن ئەرز قىلغاندا، ئۇ ھېچ جاۋاب بەرمىدى. ‏13 بۇنىڭ بىلەن پىلاتۇس ئۇنىڭغا: «ئۇلارنىڭ سېنىڭ ئۈستۈڭدىن شۇنچە كۆپ شىكايەت قىلىشىنى ئاڭلىمامسەن؟» دېدى. ‏14 ئەمما ئۇ ئۇنىڭ ھېچبىر سۆزىگە جاۋاب بەرمىدى، بۇنىڭغا ۋالىي تولىمۇ ھەيران قالدى.

‏15 ۋالىينىڭ ھېيتتا خەلق ئۆزى تەلەپ قىلغان بىر مەھبۇسنى ئازاد قىلىش ئادىتى بار ئىدى. ‏16 ئۇ ۋاقىتتا ئۇلارنىڭ بارابباس ئىسىملىك ئاتىقى چىققان بىر مەھبۇسى بار ئىدى. ‏17 خەلق يىغىلغاندا پىلاتۇس ئۇلاردىن: «سىلەرگە كىمنى ئازاد قىلىشىمنى خالايسىلەر: بارابباسنىمۇ ياكى مەسىھ دەپ ئاتالغان ئەيسانىمۇ؟» دەپ سورىدى. ‏18 چۈنكى پىلاتۇس ئۇلارنىڭ ھەسەتتىن ئۇنى تۇتۇپ بەرگەنلىكىنى بىلەتتى. ‏19 ئۇ سوراق تەختىدە ئولتۇرغاندا، ئايالى ئۇنىڭغا: «ئۇ ھەققانىي ئادەم بىلەن سېنىڭ ئىشىڭ بولمىسۇن، چۈنكى بۇ كېچە چۈشۈمدە ئۇنىڭ سەۋەبىدىن كۆپ ئازاب چەكتىم» دەپ خەۋەر يەتكۈزدى. ‏20 لېكىن ئالىي كاھىنلار ۋە ئاقساقاللار خالايىقنى پىلاتۇستىن بارابباسنى ئازاد قىلىشنى ۋە ئەيسانى ئۆلتۈرۈشنى تەلەپ قىلىشقا قۇتراتتى. ‏21 ۋالىي ئۇلاردىن يەنە: «بۇ ئىككىسىنىڭ قايسىسىنى سىلەرگە ئازاد قىلىپ بېرىشىمنى خالايسىلەر؟» دەپ سورىدى. ئۇلار: «بارابباسنى» دېيىشتى. ‏22 پىلاتۇس ئۇلارغا: «ئۇنداق بولسا، مەسىھ دەپ ئاتالغان ئەيسانى نېمە قىلاي؟» دېدى. ھەممەيلەن: «ئۇ كرېستكە مىخلانسۇن» دېيىشتى. ‏23 پىلاتۇس: «نېمىشقا؟ ئۇ نېمە يامانلىق قىلغان؟» دەپ سورىدى. لېكىن ئۇلار تېخىمۇ قاتتىق ۋارقىرىشىپ: «كرېستكە مىخلانسۇن» دەپ توۋلاشتى. ‏24 پىلاتۇس ھېچ نەرسە قىلالماي، قالايمىقان ۋەزىيەت جىددىيلىشىپ كەتكەنلىكىنى كۆرگەندە، سۇ ئېلىپ خەلقنىڭ ئالدىدا قوللىرىنى يۇيۇپ: «بۇ ھەققانىي ئادەمنىڭ قېنىغا مەن جاۋابكار ئەمەسمەن. ئۆز ئىشىڭلارنى بىلىڭلار» دېدى. ‏25 پۈتۈن خەلق جاۋابان: «ئۇنىڭ قېنى بىزنىڭ ئۈستىمىزگە ۋە بالىلىرىمىزنىڭ ئۈستىگە كەلسۇن» دېيىشتى. ‏26 بۇنىڭ بىلەن پىلاتۇس ئۇلارغا بارابباسنى ئازاد قىلىپ بەردى ۋە ئەيسانى قامچىلىتىپ، ئۇنى كرېستكە مىخلىنىش ئۈچۈن لەشكەرلىرىگە تاپشۇردى.

‏27 ۋالىينىڭ لەشكەرلىرى ئەيسانى ۋالىي ئوردىسىغا ئېلىپ كىرىپ، پۈتۈن لەشكەرلەر توپىنى ئۇنىڭ ئەتراپىغا يىغدى. ‏28 ئۇلار ئۇنى يالىڭاچلاپ، ئۇنىڭغا توق قىزىل رەڭلىك بىر تون كىيدۈردى. ‏29 ئۇلار تىكەن شاخلىرىدىن بىر تاج توقۇپ ئۇنىڭ بېشىغا قىيدۈرۈپ قويدى ۋە بىر قومۇشنى ئۇنىڭ ئوڭ قولىغا تۇتقۇزدى. ئاندىن ئۇلار ئۇنىڭ ئالدىدا تىز پۈكۈپ: «ياشىسۇن، ئەي يەھۇدىيلارنىڭ پادىشاھى!» دەپ مەسخىرە قىلىشتى. ‏30 ئۇلار ئۇنىڭغا تۈكۈرۈشۈپ، قومۇشنى ئېلىپ ئۇنىڭ بېشىغا ئۇرۇشتى. ‏31 ئۇنى مەسخىرە قىلغاندىن كېيىن، ئۇلار توننى سالدۇرۇپ ئۇنىڭغا ئۆز كىيىملىرىنى كىيدۈرۈپ، ئۇنى كرېستكە مىخلاش ئۈچۈن ئېلىپ كەتتى.

‏32 ئۇلار تاشقىرىغا چىققاندا كىرېنەلىك سىمون ئىسىملىك بىر كىشىنى ئۇچرىتىپ، ئۇنى ئەيسانىڭ كرېستىنى كۆتۈرۈشكە زورلىدى. ‏33 ئۇلار گولگوتا، يەنى «باش سۆڭەك» دېگەن يەرگە كەلگەندە، ‏34 ئەيساغا ئىچىش ئۈچۈن ئۆت ئارىلاشتۇرۇلغان شاراب بەردى. ئۇ تېتىپ كۆرۈپ، ئىچكىلى ئۇنىمىدى. ‏35 لەشكەرلەر ئۇنى كرېستكە مىخلىغاندىن كېيىن، چەك تاشلاپ كىيىملىرىنى ئۆزئارا بۆلۈشۈۋالدى. ^■   ‏36 ئۇلار ئۇ يەردە ئۇنى كۆزەت قىلىپ ئولتۇردى. ‏37 ئەيسانىڭ بېشىنىڭ ئۈستىگە ئۇلار ئۇنىڭ ئۈستىدىن قىلىنغان ئەرزنى، يەنى: «بۇ يەھۇدىيلارنىڭ پادىشاھى ئەيسادۇر» دەپ يېزىلغان بىر تاختىنى ئېسىپ قويدى. ‏38 ئۇنىڭ يېنىدا يەنە ئىككى قاراقچى، بىرى ئۇنىڭ ئوڭ تەرىپىدىكى، يەنە بىرى ئۇنىڭ سول تەرىپىدىكى كرېستكە مىخلانغانىدى. ‏39 ئۇ يەردىن ئۆتۈۋاتقانلار ئۇنى ھاقارەتلەپ، باشلىرىنى چايقىشىپ: ‏40 «ئەي مۇقەددەس بەيتنى بۇزۇپ، ئۇنى ئۈچ كۈندە قايتا ياسىغۇچى، ئەگەر خۇدانىڭ ئوغلى بولساڭ، قېنى ئەمدى ئۆزۈڭنى قۇتقۇزۇپ كرېستتىن چۈشۈپ باققىن» دېيىشتى. ‏41 ئالىي كاھىنلار، تەۋرات ئۇستازلىرى ۋە ئاقساقاللارمۇ ئۇنى مەسخىرە قىلىپ: ‏42 «باشقىلارنى قۇتقۇزدى، ئۆزىنى قۇتقۇزالمايدۇ. ئۇ ئىسرائىلنىڭ پادىشاھى بولسا، ئەمدى كرېستتىن چۈشۈپ باقسۇن، ئاندىن ئۇنىڭغا ئىشىنىمىز. ‏43 ئۇ خۇداغا تاياندى. خۇدا ئۇنىڭدىن خۇرسەن بولسا، ئۇنى قۇتقۇزسۇن. چۈنكى ئۇ: ‹مەن خۇدانىڭ ئوغلىدۇرمەن› دېگەنىدى» دېيىشتى. ‏44 ئۇنىڭ بىلەن بىللە كرېستكە مىخلانغان قاراقچىلارمۇ ئۇنىڭغا شۇنداق ھاقارەت قىلدى.

‏45 چۈشتە سائەت ئون ئىككىدىن سائەت ئۈچكىچە پۈتۈن زېمىننى قاراڭغۇلۇق باستى. ^■   ‏46 سائەت ئۈچلەردە ئەيسا ئۈنلۈك ئاۋاز بىلەن ۋارقىراپ: «ئەلى، ئەلى، لەما شەۋاقتانى» يەنى «ئەي خۇدايىم، ئەي خۇدايىم، نېمە ئۈچۈن مېنى تاشلىدىڭ؟» دېدى. ^■   ‏47 ئۇ يەردە تۇرغانلارنىڭ بەزىلىرى بۇنى ئاڭلاپ: «ئۇ ئەلىيانى چاقىرىدۇ» دېيىشتى. ‏48 دەرھال ئۇلاردىن بىرى يۈگۈرۈپ، بىر بۇلۇتنى ئېلىپ سىركىگە چىلاپ، بىر قومۇشنىڭ ئۇچىغا قويۇپ ئۇنىڭغا ئىچۈردى. ‏49 ئەمما باشقىلار: «قويغىن، كۆرۈپ باقايلى، ئەلىيا ئۇنى قۇتقۇزغىلى كېلەرمۇ؟» دېيىشتى. ‏50 ئەيسا يەنە ئۈنلۈك ئاۋاز بىلەن ۋارقىرىدى-دە، جان بەردى. ^■  

‏51 ۋە مانا، مۇقەددەس بەيتنىڭ پەردىسى يۇقىرىدىن تۆۋەنگە يىرتىلىپ، ئىككى پارچىگە بۆلۈندى. يەر تەۋرەندى ۋە قورام تاشلار يېرىلدى. ‏52 قەبرىلەر ئېچىلدى ۋە كۆپ ئۆلۈمدە ئۇخلاۋاتقان مۇقەددەسلەرنىڭ تەنلىرى تىرىلىپ، ‏53 قەبرىلەردىن چىقىپ، ئەيسا تىرىلگەندىن كېيىن مۇقەددەس شەھەرگە كىرىپ، نۇرغۇن كىشىلەرگە كۆرۈندى. ‏54 ئۇ يەردىكى يۈزبېشى ۋە ئۇنىڭ بىلەن ئەيسانى كۆزەت قىلىۋاتقان لەشكەرلەر يەرنىڭ تەۋرىشىنى ۋە باشقا يۈز بەرگەن ۋەقەلەرنى كۆرگەندە ئىنتايىن قاتتىق قورقۇپ: «ئۇ ھەقىقەتەن خۇدانىڭ ئوغلى ئىدى!» دېيىشتى. ‏55 ئۇ يەردە ئەيساغا گالىلىيەدىن ئەگىشىپ ئۇنىڭغا خىزمەت قىلغان كۆپ ئاياللار يىراقتىن قاراپ تۇردى. ‏56 ئۇلارنىڭ ئارىسىدا ماگدالالىق مەريەم، ياقۇب بىلەن يۈسۈپنىڭ ئانىسى مەريەم ۋە زەبەدىينىڭ ئوغۇللىرىنىڭ ئانىسى بار ئىدى.

‏57 ئاخشام بولغاندا ئارىماتىيالىق يۈسۈپ ئىسىملىك بىر دۆلەتمەن كىشى كەلدى. ئۇمۇ ئەيسانىڭ شاگىرتى ئىدى. ‏58 ئۇ پىلاتۇسنىڭ ئالدىغا بېرىپ، ئەيسانىڭ جەسىتىنى ئېلىپ كېتىشكە رۇخسەت سورىدى. شۇنىڭ بىلەن پىلاتۇس: «ئۇنىڭغا بېرىلسۇن» دەپ بۇيرۇدى. ‏59 يۈسۈپ جەسەتنى ئېلىپ، پاكىز كەندىر رەخت بىلەن كېپەنلەپ، ‏60 ئۇنى قورام تاشتىن ئويۇلغان ئۆز يېڭى قەبرىسىگە قويۇپ، چوڭ بىر تاشنى قەبرىنىڭ ئاغزىغا دومىلىتىپ قويۇپ كەتتى. ‏61 شۇ چاغدا ماگدالالىق مەريەم ۋە يەنە بىر مەريەم ئۇ يەردە قەبرىنىڭ ئۇدۇلىدا ئولتۇرۇشتى.

‏62 تەييارلىق كۈنىنىڭ ئەتىسى ئالىي كاھىنلار ۋە پەرىسىيلەر بىرلىكتە پىلاتۇسنىڭ ئالدىغا بېرىپ: ‏63 «ئەي خوجا، شۇ ئازدۇرغۇچىنىڭ تىرىك ۋاقتىدا: ‹مەن ئۈچ كۈندىن كېيىن تىرىلىمەن› دېگىنىنى ئېسىمىزگە كەلتۈردۇق. ‏64 شۇنىڭ ئۈچۈن ئۈچ كۈنگىچە قەبرىنى قوغداشنى بۇيرۇغىن. بولمىسا شاگىرتلىرى كېچىدە كېلىپ، جەسەتنى ئوغرىلاپ كېتىپ، خەلققە: ‹ئۇ ئۆلۈمدىن تىرىلدى› دېيىشى مۇمكىن. ئۇ ئاخىرقى ئازدۇرۇش ئالدىنقىسىدىنمۇ بەتتەر بولىدۇ» دېيىشتى. ‏65 پىلاتۇس ئۇلارغا: «مانا، سىلەرگە قاراۋۇللار! بېرىپ، قولۇڭلاردىن كېلىشىچە قەبرىنى قوغداڭلار» دېدى. ‏66 ئۇلار قاراۋۇللار بىلەن بىللە قەبرىنى قوغداشقا بېرىپ، تاشنى پېچەتلەپ قويدى.