ياقۇبنىڭ ئاتىسىنى ئالدىشى
27
1 ئىسئھاق قېرىپ قالغاندا كۆزلىرى غۇۋالىشىپ كۆرمەس بولۇپ قالدى. ئۇ چوڭ ئوغلى ئەساۋنى چاقىرىپ، ئۇنىڭغا: «ئەي ئوغلۇم» دېدى. ئۇ ئۇنىڭغا جاۋاب بېرىپ: «مانا مەن» دېدى. 2 ئۇ ئۇنىڭغا : «مانا، مەن قېرىپ كەتتىم، قاچان ئۆلىدىغىنىمنى بىلمەيمەن. 3 سەن قورال-جابدۇقلىرىڭنى ئېلىپ، ئوقدان ۋە ئوقيايىڭ بىلەن دالاغا چىقىپ، مەن ئۈچۈن بىر ئوۋ ئوۋلاپ كېلىپ، 4 مەن ياخشى كۆرىدىغان مەززىلىك تاماق پىشۇرۇپ، ماڭا ئېلىپ كەل. مەن ئۇنى يەپ، ئۆلۈشتىن ئىلگىرى ساڭا خەيرلىك دۇئا قىلاي» دېدى. 5 لېكىن رىبەقا ئىسئھاقنىڭ ئوغلى ئەساۋغا ئېيتقان سۆزىنى ئاڭلاپ قالدى. ئەساۋ ئوۋ ئوۋلاپ كەلگىلى دالاغا چىقىپ كەتكەندە، 6 رىبەقا ئوغلى ياقۇبقا مۇنداق دېدى: «مانا، مەن ئاتاڭنىڭ ئاكاڭ ئەساۋغا: 7 ‹ماڭا ئوۋ ئېلىپ كېلىپ، مەززىلىك تاماق پىشۇرغىن. مەن ئۇنى يەپ، ئۆلمەستىن بۇرۇن پەرۋەردىگارنىڭ ئالدىدا ساڭا خەيرلىك دۇئا قىلاي› دېگىنىنى ئاڭلاپ قالدىم. 8 ئەمدى سەن، ئەي ئوغلۇم، سۆزۈمگە قۇلاق سېلىپ، مېنىڭ بۇيرۇغىنىمنى قىل. 9 سەن دەرھال پادىغا بېرىپ، ماڭا ئۆچكىلەرنىڭ ئىچىدىن ئىككى ئېسىل ئوغلاقنى ئېلىپ كەل. مەن ئۇلاردىن ئاتاڭغا، ئۇ ياخشى كۆرىدىغان مەززىلىك بىر تاماق تەييارلاي. 10 سەن ئۇنى ئاتاڭنىڭ ئالدىغا ئېلىپ كىر. ئۇ يەپ، ئۆلۈشتىن ئىلگىرى ساڭا خەيرلىك دۇئا قىلغاي» دېدى. 11 لېكىن ياقۇب ئانىسى رىبەقاغا: «ئەمما ئاكام ئەساۋ تۈكلۈك كىشى، مېنىڭ تېنىم بولسا سىلىق. 12 ئەگەر ئاتام مېنى سىلاپ باقسا، مەن ئۇنىڭ نەزىرىدە ئالدامچى بولۇپ، بەرىكەت ئورنىغا بېشىمغا لەنەت كەلتۈرەرمەنمىكىن؟» دېدى. 13 ئانىسى ئۇنىڭغا: «ئەي ئوغلۇم، ساڭا تېگىدىغان لەنەت ماڭا تەگسۇن. سەن پەقەت سۆزۈمگە قۇلاق سېلىپ، بېرىپ ئوغلاقلارنى ماڭا ئېلىپ كەل» دېدى. 14 شۇنىڭ بىلەن ئۇ بېرىپ، ئۇلارنى ئېلىپ كېلىپ ئانىسىغا بەردى. ئانىسى بولسا ئۇنىڭ ئاتىسى ياخشى كۆرىدىغان مەززىلىك بىر تاماق تەييارلىدى. 15 ئاندىن كېيىن رىبەقا ئۆيدە ئۆز يېنىدا ساقلىغان تۇنجى ئوغلى ئەساۋنىڭ ئەڭ ياخشى كىيىملىرىنى ئېلىپ، كىچىك ئوغلى ياقۇبقا كىيدۈرۈپ، 16 ئوغلاقلارنىڭ تېرىسى بىلەن ئۇنىڭ قوللىرى ۋە بوينىنىڭ تۈكسىز جايلىرىنى يۆگەپ قويدى. 17 ئاندىن ئۇ ئۆزى ئەتكەن مەززىلىك تاماق بىلەن ناننى ئوغلى ياقۇبنىڭ قولىغا تۇتقۇزدى. 18 ئۇ ئاتىسىنىڭ يېنىغا كىرىپ: «ئەي ئاتام» دېدى. «مانا مەن. سەن قايسى ئوغلۇم بولىسەن؟» دېدى ئاتىسى. 19 ياقۇب ئاتىسىغا: «مەن چوڭ ئوغلۇڭ ئەساۋدۇرمەن. ماڭا ئېيتقىنىڭدەك قىلدىم. قېنى، قوپقىن، ئولتۇرۇپ ئوۋۇمنىڭ گۆشىگە ئېغىز تېگىپ، ئاندىن ماڭا خەيرلىك دۇئا قىلغايسەن» دەپ جاۋاب بەردى. 20 ئىسئھاق ئوغلىغا: «ئەي ئوغلۇم، قانداق قىلىپ شۇنچە تېز تاپتىڭ؟» دېدى. ئۇ جاۋاب بېرىپ: «پەرۋەردىگار خۇدايىڭ ئۇنى ماڭا يولۇقتۇردى» دېدى. 21 ئاندىن ئىسئھاق ياقۇبقا: «ئەي ئوغلۇم، يېقىنراق كەلگىن. سەن راستتىنلا ئوغلۇم ئەساۋمۇ ياكى ئەمەسمۇ دەپ، سىلاپ باقاي» دېدى. 22 ياقۇب ئاتىسى ئىسئھاقنىڭ يېنىغا يېقىن باردى. ئۇ ئۇنى سىلاپ بېقىپ: «قول ئەساۋنىڭ قولىدەك بولغىنى بىلەن ئاۋاز ياقۇبنىڭ ئاۋازىدۇر» دېدى. 23 ئۇنىڭ قوللىرى ئاكىسى ئەساۋنىڭ قوللىرىدەك تۈكلۈك بولغىنى ئۈچۈن ئاتىسى ئۇنى تونۇيالماي قېلىپ، ئۇنىڭغا خەيرلىك دۇئا قىلىپ قويدى. 24 ئۇ يەنە: «سەن راستتىن ئوغلۇم ئەساۋمۇسەن؟» دەپ سورىدى. ئۇ جاۋاب بېرىپ: «مەندۇرمەن» دېدى. 25 ئىسئھاق ئۇنىڭغا: «تاماقنى ئېلىپ كەلگىن. مەن ئوغلۇمنىڭ ئوۋىنىڭ گۆشىدىن يەپ، ساڭا خەيرلىك دۇئا قىلاي» دېدى. ياقۇب تاماقنى ئۇنىڭ ئالدىغا قويدى ۋە ئۇ يېدى. ئۇ ئۇنىڭغا شارابنىمۇ تۇتتى ۋە ئۇ ئىچتى. 26 ئاندىن ئاتىسى ئىسئھاق ئۇنىڭغا: «ئەي ئوغلۇم، ئەمدى كېلىپ، مېنى سۆيگىن» دېدى. 27 ئۇ ئۇنىڭ يېنىغا بېرىپ ئۇنى سۆيدى. ئاتىسى ئۇنىڭ كىيىمىنىڭ پۇرىقىنى پۇراپ، ئۇنىڭغا خەيرلىك دۇئا قىلىپ: «مانا، ئوغلۇمنىڭ پۇرىقى پەرۋەردىگار بەرىكەتلىك قىلغان دالانىڭ پۇرىقىغا ئوخشاشتۇر. 28 خۇدا ساڭا ئاسماننىڭ شەبنىمى ۋە يەرنىڭ مۇنبەت تۇپرىقىنى ئاتا قىلىپ، مول ئاشلىق ۋە يېڭى شاراب بەرگەي. 29 خەلقلەر ساڭا خىزمەت قىلسۇن، ئەللەر ساڭا باش ئەگسۇن. سەن ئۆز قېرىنداشلىرىڭغا خوجا بولغايسەن. ئاناڭنىڭ ئوغۇللىرى ساڭا باش ئەگسۇن، ساڭا لەنەت ئوقۇغانلارنىڭ ھەربىرى لەنەتكە ئۇچراپ، ساڭا بەرىكەت تىلىگەنلەر بەرىكەت تاپسۇن» دېدى.
30 ئىسئھاق ياقۇبقا خەيرلىك دۇئا قىلىپ بولۇپ، ياقۇب ئاتىسى ئىسئھاقنىڭ ئالدىدىن چىقىپ بولۇشىغىلا ئاكىسى ئەساۋ ئوۋدىن قايتىپ كەلدى. 31 ئۇمۇ مەززىلىك بىر تاماقنى ئېتىپ، ئاتىسىنىڭ ئالدىغا ئېلىپ كىرىپ، ئاتىسىغا: «ئاتا، قوپقىن، ئوغلۇڭنىڭ ئوۋىنىڭ گۆشىگە ئېغىز تېگىپ، ماڭا خەيرلىك دۇئا قىلغايسەن» دېدى. 32 ئاتىسى ئىسئھاق ئۇنىڭغا: «سەن كىم بولىسەن؟» دېدى. ئۇ جاۋاب بېرىپ: «مەن چوڭ ئوغلۇڭ ئەساۋ بولىمەن» دېدى. 33 ئىسئھاق چۆچۈپ تىترەپ كېتىپ: «ئۇنداق بولسا، باياتىن ئوۋ ئوۋلاپ، ماڭا ئېلىپ كەلگەن كىم ئىدى؟ سەن كەلمەستە مەن ھەممىسىدىن يەپ، ئۇنىڭغا بەرىكەت تىلەپ خەيرلىك دۇئا قىلدىم. دېمەك، ئۇ بەرىكەت تاپىدۇ» دېدى. 34 ئەساۋ ئاتىسىنىڭ سۆزىنى ئاڭلىغاندا قاتتىق ئۈن سېلىپ ئاچچىق پەرياد قىلىپ ئاتىسىغا: «ئەي ئاتام، ماڭىمۇ خەيرلىك دۇئا قىلغىن» دېدى. 35 ئۇ ئۇنىڭغا: «سېنىڭ ئۇكاڭ ھىيلە بىلەن ساڭا تېگىدىغان خەيرلىك دۇئانى ئېلىپ كېتىپتۇ» دېدى. 36 ئەساۋ: «بىكارغا ئۇنى ياقۇب دەمدۇ؟ ئۇ مېنى ئىككى قېتىم ئالدىدى. ئاۋۋال تۇنجى ئوغۇللۇق ھوقۇقۇمنى ئېلىۋالدى. مانا، ئەمدى ماڭا تېگىدىغان خەيرلىك دۇئانىمۇ ئېلىپ كېتىپتۇ» دېدى. ئاندىن: «مەن ئۈچۈن خەيرلىك دۇئايىڭ قالمىدىمۇ؟» دەپ سورىدى. ■ 37 ئىسئھاق جاۋاب بېرىپ، ئەساۋغا: «مانا، مەن ئۇنى ساڭا خوجا قىلىپ، ھەممە قېرىنداشلىرىنى ئۇنىڭ خىزمىتىگە بەردىم، ئاشلىق ۋە يېڭى شاراب بىلەن ئۇنى قۇۋۋەتلىدىم. ئەمدى، ئەي ئوغلۇم، ساڭا يەنە نېمە قىلىپ بېرەلەيمەن؟» دېدى. 38 ئەساۋ ئاتىسىغا: «ئەي ئاتام، پەقەت بىرلا خەيرلىك دۇئايىڭ بارمۇ؟ ئەي ئاتام، ماڭىمۇ خەيرلىك دۇئا قىلغىن» دېدى. ئەساۋ ئۈن سېلىپ يىغلاپ كەتتى. 39 ئاتىسى ئىسئھاق ئۇنىڭغا مۇنداق دېدى: «مانا، ئولتۇراق جايىڭ يەرنىڭ مۇنبەت تۇپرىقىدىن نېرى بولۇپ، ئۈستىدىكى ئاسماننىڭ شەبنىمىدىن يىراق بولىدۇ. 40 سەن قىلىچىڭ بىلەن ياشاپ ئۇكاڭغا خىزمەت قىلىسەن. لېكىن كۈچ تاپقىنىڭدا ئۇنىڭ بويۇنتۇرۇقىنى بوينۇڭدىن ئېلىپ ئۈزۈپ تاشلايسەن».
41 ئەساۋ ئاتىسى ئۇنىڭغا قىلغان خەيرلىك دۇئانىڭ سەۋەبىدىن ياقۇبقا ئاداۋەت ساقلىدى. ئەساۋ ئۆز كۆڭلىدە: «ئاتامنىڭ ماتەم كۈنلىرى يېقىنلىشىپ قالدى. كېيىن مەن ئۇكام ياقۇبنى ئۆلتۈرۈۋېتىمەن» دەپ خىيال قىلدى. 42 لېكىن رىبەقاغا چوڭ ئوغلى ئەساۋنىڭ ئېيتقان سۆزلىرى يەتكۈزۈلگەندە، ئۇ كىچىك ئوغلى ياقۇبنى چاقىرتىپ، ئۇنىڭغا: «مانا، ئاكاڭ ئەساۋ سېنى ئۆلتۈرۈش نىيىتى بىلەن ئۆز-ئۆزىگە تەسەللى بېرىپ يۈرىدۇ. 43 ئەمدى، ئەي ئوغلۇم، سۆزۈمگە قۇلاق سېلىپ، ئورنۇڭدىن تۇرۇپ ھارانغا ئاكام لاباننىڭ يېنىغا قېچىپ كېتكىن. 44 ئاكاڭنىڭ غەزىپى بېسىلغۇچە ئۇنىڭ قېشىدا تۇرۇپ تۇرغىن. 45 ئاكاڭ ئاچچىقىدىن يېنىپ، سېنىڭ ئۇنىڭغا قىلغانلىرىڭنى ئۇنتۇپ قالغاندا، مەن كىشى ئەۋەتىپ، سېنى ئۇ يەردىن ئالدۇرۇپ كېلىمەن. نېمە ئۈچۈن بىر كۈندە ئىككىلەڭلاردىن تەڭلا ئايرىلىپ قالاي» دېدى. 46 ئاندىن كېيىن رىبەقا ئىسئھاققا: «مەن مۇشۇ ھېتىتلاردىن ئالغان خوتۇنلارنىڭ سەۋەبىدىن جېنىمدىن تويۇپ كەتتىم. ئەگەر ياقۇبمۇ بۇ يۇرتتىكى ھېتىتلارنىڭ قىزلىرىدىن بىرىنى خوتۇنلۇققا ئالسا، مېنىڭ ياشىشىمنىڭ نېمە ئەھمىيىتى قالىدۇ؟» دېدى.