‏1 ئەمما ئۇ لاباننىڭ ئوغۇللىرىنىڭ: «ياقۇب ئاتىمىزنىڭ پۈتۈن مال-مۈلكىنى ئېلىۋالدى، ئۇنىڭ پۈتۈن بايلىقى ئاتىمىزنىڭ تەئەللۇقاتىدىن كەلگەن» دېگىنىنى ئاڭلاپ قالدى. ‏2 ياقۇب لاباننىڭ چىرايىغا قارىسا، مانا، ئۇنىڭ چىرايى بۇرۇنقىدەك ئەمەس ئىدى. ‏3 بۇ چاغدا پەرۋەردىگار ياقۇبقا: «سەن ئاتا-بوۋىلىرىڭنىڭ يۇرتىغا، تۇغقانلىرىڭنىڭ قېشىغا قايتىپ كەتكىن. مەن ساڭا يار بولىمەن» دېدى. ‏4 شۇنىڭ بىلەن ياقۇب كىشى ئەۋەتىپ، راھىلە ۋە لېيانى ئۆز پادىسى تۇرغان دالاغا چاقىرتىپ كەلتۈرۈپ، ‏5 ئۇلارغا مۇنداق دېدى: «مانا مەن ئاتاڭلارنىڭ چىرايىغا قارىسام، ماڭا بۇرۇنكىدەك كۆرۈنمەيدۇ. ئەمما ئاتامنىڭ خۇداسى ماڭا يار بولدى. ‏6 سىلەر كۈچۈمنىڭ يېتىشىچە ئاتاڭلارغا قىلغان خىزمىتىمنى بىلىسىلەر. ‏7 ئەمما ئاتاڭلار بولسا مېنى ئالداپ، ئون قېتىم ئىش ھەققىمنى ئۆزگەرتتى. لېكىن خۇدا ئۇنىڭ ماڭا زىيان يەتكۈزۈشىگە يول قويمىدى. ‏8 لابان: ‹ئالا قوزىلار ئىش ھەققىڭ بولسۇن› دېگەندە، ھەممە مال ئالا قوزا تۇغدى، ‹تاغىل قوزىلار ئىش ھەققىڭ بولسۇن› دېگەندە، ھەممە مال تاغىل قوزا تۇغدى. ‏9 بۇ تەرىقىدە خۇدا ئاتاڭلارنىڭ ماللىرىنى تارتىۋېلىپ، ماڭا بەردى. ‏10 ماللار جۈپلىشىدىغان ۋاقتىدا بىر چۈش كۆردۈم، چۈشۈمدە، مانا، ماللارغا چاچراپ تۇرغان قوچقار-تېكىلەرنىڭ ھەممىسى تاغىل ۋە ئالا-چىپار ئىكەن. ‏11 خۇدانىڭ پەرىشتىسى چۈشۈمدە ماڭا: ‹ئەي ياقۇب› دېدى. مەن جاۋاب بېرىپ: ‹مانا مەن› دېدىم. ‏12 ئۇ: ‹ئەمدى بېشىڭنى كۆتۈرۈپ قارىغىن. مانا، ماللارغا چاچراپ تۇرغان قوچقار-تېكىلەرنىڭ ھەممىسى تاغىل ۋە ئالا-چىپاردۇر، چۈنكى مەن لاباننىڭ ساڭا قىلغانلىرىنىڭ ھەممىسىنى كۆردۈم. ‏13 مەن بەيتەلدە ساڭا كۆرۈنگەن خۇدادۇرمەن. سەن ئۇ يەرگە تاش تۈۋرۈك تىكلەپ ئۈستىگە ياغ قۇيۇپ، ماڭا بىر ۋەدە بەرگەن ئەمەسمۇ؟ ئەمدى ئورنۇڭدىن تۇرۇپ، بۇ زېمىندىن چىقىپ، ۋەتىنىڭگە قايتقىن› دېدى». ‏14 راھىلە ۋە لېيا ئۇنىڭغا جاۋاب بېرىپ: «ئاتىمىزنىڭ ئۆيىدە بىزگە تەگكۈدەك نېسىۋە ياكى مىراس قالدىمۇ؟ ‏15 بىز ئۇنىڭغا ياتتەك كۆرۈنمىدۇقمۇ؟ چۈنكى ئۇ بىزنى سېتىپ، تويلۇقىمىزنىمۇ يەپ كەتتى. ‏16 شۇنداق بولغاندىن كېيىن، خۇدا ئاتىمىزدىن تارتىۋالغان بۇ دۆلەتنىڭ ھەممىسى بىزنىڭكى ۋە بالىلىرىمىزنىڭكى بولىدۇ. ئەمدى سەن خۇدانىڭ ساڭا دېگىنىدەك قىلغىن» دېيىشتى.

‏17 شۇنىڭ بىلەن ياقۇب قوزغىلىپ، بالىلىرى ۋە ئاياللىرىنى تۆگىلەرگە مىندۈرۈپ، ‏18 ھەممە ماللىرىنى ئالدىغا سېلىپ ھەيدەپ، بار-يوقىنى ۋە يىغقان ماللىرىنى، يەنى پاددان-ئارامدا تاپقان ھەممە مال-مۈلۈكلىرىنى ئېلىپ، ئاتىسى ئىسئھاقنىڭ يېنىغا بېرىش ئۈچۈن كەنئان زېمىنىغا قاراپ يولغا چىقتى. ‏19 لابان قويلىرىنى قىرقىتقىلى كەتكىنىدە راھىلە ئۆز ئاتىسىنىڭ «ئۆي بۇتلىرى»نى ئوغرىلىۋالغانىدى. ^■   ‏20 ياقۇب بولسا ئاراملىق لابانغا قېچىشىنى ئۇقتۇرماي ئوغرىلىقچە يولغا چىقتى. ‏21 ئۇ پۈتۈن بارلىقىنى ئېلىپ قېچىپ، فىرات دەرياسىدىن ئۆتۈپ، گىلېئاد تېغىغا قاراپ ماڭدى.

‏22 ئەمما ئۈچىنچى كۈنى لابانغا ياقۇبنىڭ قاچقانلىقى توغرىسىدا خەۋەر يەتتى. ‏23 ئۇ ئۆز تۇغقانلىرىنى بىللە ئېلىپ، يەتتە كۈنلۈك يولغىچە كەينىدىن قوغلاپ بېرىپ، گىلېئاد تېغىدا ئۇنىڭغا يېتىشتى. ‏24 لېكىن كېچىسى خۇدا ئاراملىق لاباننىڭ چۈشىگە كىرىپ، ئۇنىڭغا: «سەن ياقۇبقا ياخشى ياكى يامان گەپ قىلىشتىن ئېھتىيات قىلغىن» دېدى. ‏25 لابان ياقۇبقا يېتىپ بارغاندا، ياقۇب ئۆز چېدىرىنى تاغنىڭ ئۈستىدە تىككەنىدى. لابانمۇ تۇغقانلىرى بىلەن گىلېئاد تېغىنىڭ ئۈستىدە چېدىر تىكتى. ‏26 لابان ياقۇبقا: «بۇ نېمە قىلغىنىڭ؟ سەن مەندىن ئوغرىلىقچە قېچىپ، قىزلىرىمنى قىلىچ بىلەن ئالغان ئەسىرلەردەك ئېلىپ كەتتىڭ! ‏27 نېمىشقا ماڭا ئېيتماي مەندىن ئوغرىلىقچە قېچىپ كەتتىڭ؟ بولمىسا، غەزەل ئوقۇپ، داپ ۋە لىرا چېلىپ، شاد-خۇراملىق ئىچىدە سېنى يولغا سالاتتىم ئەمەسمۇ؟ ‏28 مېنى ئۆز بالىلىرىم ۋە قىزلىرىمنى سۆيگىلىمۇ قويمىدىڭ. بۇ ئىشتا ئەخمەقلىق قىلدىڭ. ^■   ‏29 سىلەرگە يامانلىق قىلىش قولۇمدىن كېلىدۇ، لېكىن تۈنۈگۈن كېچە ئاتاڭنىڭ خۇداسى چۈشۈمدە ماڭا: ‹سەن ياقۇبقا ياخشى ياكى يامان گەپ قىلىشتىن ئېھتىيات قىلغىن› دېدى. ‏30 ئەمدى سەن ئاتاڭنىڭ ئۆيىنى ناھايىتى سېغىنغاچقا، كېتىشنى خالاپسەن، ئەمما نېمىشقا مېنىڭ ئىلاھلىرىمنى ئوغرىلىدىڭ؟» دېدى. ‏31 ياقۇب لابانغا جاۋاب بېرىپ: «مەن سېنى قىزلىرىنى مەندىن تارتىۋالارمىكىن دەپ ئويلاپ قورققانىدىم. ‏32 ئەمدى كىمنىڭ قېشىدا سېنىڭ ئىلاھلىرىڭ تېپىلسا، ئۇ تىرىك قالمىسۇن. تۇغقانلىرىمىزنىڭ ئالدىدا مەندە ئۆزۈڭگە تەۋە نېمە تېپىۋالساڭ، شۇنى ئېلىپ كەتكىن» دېدى. چۈنكى راھىلەنىڭ بۇ بۇتلارنى ئوغرىلاپ كەلگىنى ياقۇب بىلمەيتتى.

‏33 لابان ياقۇبنىڭ چېدىرىغا كىرىپ، ئاندىن لېيانىڭ چېدىرى ۋە ئىككى دېدىكىنىڭ چېدىرىغىمۇ كىرىپ، ھېچنېمە تاپالمىدى. ئۇ لېيانىڭ چېدىرىدىن چىقىپ، راھىلەنىڭ چېدىرىغا كىردى. ‏34 راھىلە بولسا ئۆي بۇتلىرىنى ئېلىپ، بۇلارنى تۆگىنىڭ چومىنىڭ ئىچىگە سېلىپ قويۇپ، ئۈستىدە ئولتۇرۇۋالغانىدى. لابان پۈتۈن چېدىرىنى ئاختۇرۇپ، ھېچنېمە تاپالمىدى. ‏35 راھىلە ئاتىسىغا: «ئەي دادام، ئالدىڭدا قوپالمىغىنىم ئۈچۈن خاپا بولمىغىن. چۈنكى مەن ئادەت كۆرۈپ قالدىم» دېدى. بۇ تەرىقىدە لابان قانچە ئىزدىسىمۇ، ئۆي بۇتلىرىنى تاپالمىدى. ‏36 شۇنىڭ بىلەن ياقۇب ئاچچىقلىنىپ، لابان بىلەن جېدەللىشىپ قالدى. ياقۇب لابانغا مۇنداق دېدى: «سەن مېنى كەينىمدىن مۇنچە جىددىي قوغلاپ كەلگۈدەك مەندە نېمە خاتالىق، نېمە گۇناھ بار؟ ‏37 سەن ئەمدى ھەممە مال-جابدۇقلىرىمنى ئاختۇرۇپ باققىنىڭدا سېنىڭ ئۆي جابدۇقلىرىڭدىن بىر نېمە تاپتىڭمۇ؟ ئەگەر بىر نېمە تاپقان بولساڭ، مېنىڭ تۇغقانلىرىم ۋە سېنىڭ تۇغقانلىرىڭنىڭ ئالدىدا ئۇنى قويغىن. ئۇلار ئىككىمىزنىڭ ئارىسىدا ھۆكۈم چىقارسۇن. ‏38 مەن يىگىرمە يىل قېشىڭدا تۇرغىنىمدا، قوي ۋە ئۆچكىلىرىڭ چالا تۇغۇپ قويغىنى يوق، مېلىڭنىڭ قوچقارلىرىنى يېگىنىممۇ يوق. ‏39 يىرتقۇچ ھايۋانلارنىڭ پارچىلىۋاتقانلىرىنى ساڭا ئېلىپ كەلمەي، زىيىنىنى ئۆزۈم تۆلىدىم. كېچىسى ئوغرىلانغان بولسۇن ياكى كۈندۈزى، ھەر ئوغرىلانغان مالنى ماڭا تۆلەتتىڭ. ‏40 مەن كۈندۈزى ئىسسىقتىن، كېچىسى سوغۇقتىن قىينىلىپ، كۆزۈمگە ئۇيقۇ كەلمەيتتى. ‏41 بۇ تەرىقىدە مەن يىگىرمە يىلغىچە سېنىڭ ئۆيۈڭدە تۇردۇم. ئون تۆت يىل ئىككى قىزىڭ ئۈچۈن، ئالتە يىل پادىلىرىڭ ئۈچۈن ساڭا خىزمەت قىلدىم. ئەمما سەن ئون قېتىم ئىش ھەققىمنى ئۆزگەرتىۋەتتىڭ. ‏42 ئەگەر ئاتام ئىبراھىمنىڭ خۇداسى، ئىسئھاق قورققان خۇدا مەن بىلەن بىللە بولمىغان بولسا، ئەلۋەتتە سەن مېنى قۇرۇق قول قايتۇراتتىڭ. ئەمما خۇدا مېنىڭ دەرد-ئەلىمىم ۋە قوللىرىمنىڭ مۇشەققىتىنى كۆرۈپ، تۈنۈگۈن كېچە سېنى ئەيىبلەپتۇ».

‏43 لابان ياقۇبقا جاۋاب بېرىپ: «بۇ قىزلار مېنىڭ قىزلىرىم، بۇ بالىلار مېنىڭ بالىلىرىم، بۇ ماللار مېنىڭ ماللىرىم بولىدۇ. كۆز ئالدىڭدىكى ھەممە نەرسە مېنىڭكىدۇر. ئەمدى مەن بۈگۈن ئۆز قىزلىرىمغا ۋە ئۇلارنىڭ تۇغقان بالىلىرىغا نېمە قىلاي؟ ‏44 ئەمدى كەل، مەن ۋە سەن ئىككىمىز ئەھدە تۈزەيلى. بۇ سەن بىلەن مېنىڭ ئوتتۇرامدا گۇۋاھ بولسۇن» دېدى. ‏45 شۇنىڭ بىلەن ياقۇب بىر تاشنى ئېلىپ، خاتىرە تۈۋرۈك قىلىپ تىكلەپ قويدى. ‏46 ئاندىن ياقۇب تۇغقانلىرىغا: «تاش يىغىڭلار» دېدى. ئۇلار تاشلارنى ئېلىپ كېلىپ، دۆۋىلەپ قويدى، ئاندىن ئۇ يەردە بۇ دۆۋىنىڭ يېنىدا تاماق يېيىشتى. ‏47 لابان بۇ دۆۋىنى يېگار-ساخادۇتا دەپ ئاتىدى. ياقۇب ئۇنىڭغا گالېئەد دەپ ئات قويدى. ^■   ‏48 لابان: «بۇ دۆۋە بۈگۈن سەن بىلەن مېنىڭ ئوتتۇرامدا گۇۋاھ بولسۇن» دېدى. شۇ سەۋەبتىن ئۇ جايغا گالېئەد دەپ ئات قويۇلدى. ‏49 لېكىن بۇ جاي مىسپاھمۇ دەپ ئاتالدى، چۈنكى لابان: «بىز بىر-بىرىمىزنىڭ قېشىدا بولمىغىنىمىزدا، پەرۋەردىگار سەن بىلەن مېنىڭ ئۈستۈمدىن كۆزىتىپ تۇرسۇن. ^■   ‏50 ئەگەر سەن قىزلىرىمنى خورلىساڭ ياكى قىزلىرىمنىڭ ئۈستىگە باشقا خوتۇن ئالساڭ، يېنىمىزدا ھېچ كىشى بولمىسىمۇ، سەن بىلەن مېنىڭ ئوتتۇرامدا خۇدانىڭ گۇۋاھ بولغىنىنى بىلگىن» دېدى. ‏51 لابان ياقۇبقا يەنە سۆزلەپ: «مانا، بۇ دۆۋىگە قارىغىن، مەن ئۆزۈم ئىككىمىزنىڭ ئوتتۇرىسىدا تىكلەپ قويغان بۇ تاش تۈۋرۈككىمۇ نەزەر سالغىن. ‏52 بۇ دۆۋە ۋە بۇ تۈۋرۈك شۇنىڭغا گۇۋاھ بولسۇنكى، مەن يامان نىيەت بىلەن بۇ دۆۋىدىن سەن تەرەپكە ئۆتمەيمەن، سەنمۇ يامان نىيەت قىلىپ بۇ دۆۋىدىن ۋە بۇ تۈۋرۈكتىن ئۆتۈپ مەن تەرەپكە كەلمەيسەن. ‏53 ئىبراھىمنىڭ خۇداسى، ناھورنىڭ خۇداسى، بۇ ئىككىلىسىنىڭ ئاتىلىرىنىڭ خۇداسى ئارىمىزدا ھۆكۈم قىلسۇن» دېدى. ياقۇب بولسا ئۇنىڭ ئاتىسى ئىسئھاق قورققان خۇدا بىلەن قەسەم قىلدى. ‏54 ئاندىن كېيىن ياقۇب تاغنىڭ ئۈستىدە سويۇم قۇربانلىق قىلىپ، ئۆز تۇغقانلىرىنى غىزاغا چاقىردى. ئۇلار تاماق يەپ، كېچىسى تاغدا قوندى.