‏1 ئەمما زېمىندا ئاچارچىلىق ئىنتايىن ئېغىر ئىدى. ‏2 ئۇلار مىسىردىن ئېلىپ كەلگەن ئاشلىقنى يەپ بولغاندا، ئاتىسى ئۇلارغا: «يەنە بېرىپ، بىزگە بىرئاز ئاشلىق ئېلىپ كېلىڭلار» دېدى. ‏3 لېكىن يەھۇدا ئۇنىڭغا جاۋاب بېرىپ: «ئۇ كىشى بىزگە تەكىتلەپ: ‹ئۇكاڭلار سىلەر بىلەن بىللە بولمىسا، يۈزۈمنى ھەرگىز قايتا كۆرمەيسىلەر› دېگەن. ‏4 ئەگەر ئۇكىمىزنى بىز بىلەن بىللە ئەۋەتسەڭ، بىز بېرىپ، ساڭا ئاشلىق ئېلىپ كېلىمىز. ‏5 ئەمما ئۇنى ئەۋەتكىلى ئۇنىمىساڭ، بىز بارمايمىز. چۈنكى ئۇ كىشى بىزگە: ‹ئۇكاڭلار سىلەر بىلەن بىللە بولمىسا، يۈزۈمنى ھەرگىز قايتا كۆرمەيسىلەر› دېگەن» دېدى. ‏6 ئىسرائىل ئۇلارغا: «نېمە ئۈچۈن ماڭا يامانلىق قىلىپ، ئۇ كىشىگە: ‹يەنە بىر ئۇكىمىز بار› دەپ ئېيتتىڭلار؟» دېدى. ‏7 ئۇلار جاۋاب بېرىپ: «ئۇ كىشى بىز ۋە جەمەتىمىزنىڭ ئەھۋالىنى كوچىلاپ: ‹ئاتاڭلار ھازىر ھاياتمۇ؟ باشقىمۇ قېرىندىشىڭلار بارمۇ؟› دەپ سورىدى. بىز ئۇنىڭ سوئالىغا مۇۋاپىق جاۋاب بەردۇق. بىز ئۇنىڭ بىزگە: ‹ئۇكاڭلارنى ئېلىپ كېلىڭلار› دەيدىغىنىنى نەدىن بىلەتتۇق؟» دېدى. ‏8 يەھۇدا ئاتىسى ئىسرائىلغا: «بالىنى مەن بىلەن ئەۋەتسەڭ، بىز دەرھال قوزغىلىپ يولغا چىقىمىز. شۇنداق قىلغاندا، بىز ۋە سەن ۋە بالىلىرىمىزمۇ ئۆلمەي ھايات قالىمىز. ‏9 مەن ئۇنىڭغا كېپىل بولىمەن. سەن ئۇنى مېنىڭ قولۇمدىن تەلەپ قىلغىن. ئەگەر مەن ئۇنى سېنىڭ قېشىڭغا قايتۇرۇپ كېلىپ، ئالدىڭدا تۇرغۇزۇپ قويمىسام، ئۆمۈرۋايەت ئالدىڭدا گۇناھكار بولاي. ‏10 چۈنكى ئەگەر ۋاقىتنى سوزمىغان بولساق، بۇ ۋاقىتقىچە ئىككىنچى قېتىم بېرىپ كېلەتتۇق» دېدى.

‏11 ئاندىن ئۇلارنىڭ ئاتىسى ئىسرائىل ئۇلارغا مۇنداق دېدى: «ئۇنداق بولسا، مۇنداق قىلىڭلار: ئۇ كىشىگە سوۋغات بولسۇن دەپ تاغارلىرىڭلارغا بۇ زېمىننىڭ ئەڭ ياخشى مېۋىلىرىدىن ئېلىپ، ئازغىنە مەلھەم، ھەسەل، دورا-دەرمەك، مۇرمەككى، پىستە ۋە باداممۇ ئالغاچ بېرىڭلار. ‏12 يەنە قولۇڭلاردا ئىككى ھەسسە پۇلنى ۋە تاغارلىرىڭلارنىڭ ئاغزىدىكى قايتۇرۇلغان پۇلنىمۇ ئالغاچ بېرىڭلار. ئېھتىمال، بىر سەۋەنلىك ئۆتكەن بولۇشى مۇمكىن. ‏13 ئۇكاڭلارنىمۇ بىللە ئېلىپ قوزغىلىپ، ئۇ كىشىنىڭ يېنىغا يەنە بېرىڭلار. ‏14 ھەممىگە قادىر خۇدا سىلەرنى ئۇ كىشىنىڭ ئالدىدا مەرھەمەتكە ئېرىشتۈرگەي. بۇنىڭ بىلەن ئۇ ئۇ يەردىكى يەنە بىر قېرىندىشىڭلارنى ۋە بەنيامىننى سىلەرگە قوشۇپ يولغا سېلىپ قويار. بولمىسا بالىلىرىمدىن جۇدا بولغىنىم بولغان».

‏15 شۇنىڭ بىلەن بۇ ئادەملەر سوۋغاتلارنى ۋە قوللىرىغا ئىككى ھەسسە پۇلنى ئېلىپ، بەنيامىننىمۇ ئېلىپ قوزغىلىپ، مىسىرغا بېرىپ، يۈسۈپنىڭ ئالدىدا ھازىر بولدى. ‏16 يۈسۈپ بەنيامىننى ئۇلار بىلەن بىللە كۆرگىنىدە، غوجىدارىغا بۇيرۇق بېرىپ: «بۇ ئادەملەرنى ئۆيۈمگە باشلاپ كىرىپ، مال سويۇپ تاماق تەييارلىغىن، چۈنكى بۇ كىشىلەر چۈشلۈك تاماقنى مەن بىلەن يەيدۇ» دېدى. ‏17 ئۇ كىشى يۈسۈپنىڭ بۇيرۇغىنى بويىچە بۇ ئادەملەرنى يۈسۈپنىڭ ئۆيىگە باشلاپ كىردى. ‏18 ئۇلار يۈسۈپنىڭ ئۆيىگە كىرگۈزۈلگەندە قورقۇشۇپ كېتىپ: «بىز چوقۇم ئاۋۋالقى قېتىم تاغارلىرىمىزدا قايتۇرۇلغان پۇلنىڭ سەۋەبىدىن بۇ ئۆيگە كىرگۈزۈلدۇق. ئۇ بىزگە ھۇجۇم قىلىپ، بىزنى تۇتۇپ قۇل قىلىپ، ئېشەكلىرىمىزنى تارتىۋالماقچى بولغان ئوخشايدۇ» دېيىشتى. ‏19 ئۇلار يۈسۈپنىڭ غوجىدارىنىڭ يېنىغا بېرىپ، ئۆينىڭ دەرۋازىسىدا ‏20 ئۇنىڭغا مۇنداق دېدى: «ئەي خوجام، بىز ئىلگىرىمۇ بۇ يەرگە ئاشلىق ئالغىلى كەلگەنىدۇق. ‏21 بىز ئۆتەڭگە كېلىپ، ئۆز تاغارلىرىمىزنى ئاچساق، ھەر كىشىنىڭ پۇلى ئۆز تاغىرىنىڭ ئاغزىدا ئۆز پېتى تۇرۇپتۇ. شۇڭا بىز بۇ پۇللارنى قايتۇرۇش ئۈچۈن ئېلىپ كەلدۇق. ‏22 ئاشلىق ئېلىش ئۈچۈن باشقا پۇلمۇ ئېلىپ كەلدۇق، ئەمما تاغارلىرىمىزغا پۇلنى كىمنىڭ سېلىپ قويغىنىنى بىلمىدۇق» دېدى. ‏23 ئۇ ئۇلارغا: «خاتىرجەم بولۇڭلار، قورقماڭلار. سىلەرنىڭ خۇدايىڭلار ۋە ئاتا-بوۋىلىرىڭلارنىڭ خۇداسى تاغارلىرىڭلارغا سىلەر ئۈچۈن خەزىنە سېلىپ قويغان ئوخشايدۇ. پۇلۇڭلار ماڭا تەگدى» دېدى. ئاندىن ئۇ شىموننى زىنداندىن ئېلىپ چىقىپ، ئۇلارنىڭ يېنىغا ئېلىپ كەلدى. ‏24 ئۇ كىشى ئۇلارنى يۈسۈپنىڭ ئۆيىگە باشلاپ كىرىپ، ئۇلارغا پۇتلىرىنى يۇيۇش ئۈچۈن سۇ بەردى ۋە ئېشەكلىرىگە بوغۇز بەردى. ‏25 ئاندىن ئۇلار يۈسۈپنىڭ چۈشتە كېلىشىگە ئۈلگۈرتۈپ سوۋغاتلارنى تەييارلاپ قويدى، چۈنكى ئۇلار ئۆزلىرىنىڭ ئۇ يەردە تاماق يەيدىغانلىقىنى ئاڭلىغانىدى.

‏26 يۈسۈپ ئۆيگە كەلگەندە، ئۇلار قوللىرىدىكى سوۋغاتلارنى ئۆيگە، ئۇنىڭ ئالدىغا ئېلىپ كىرىپ، بېشى يەرگە تەگكۈدەك ئېگىلىپ ئۇنىڭغا تەزىم قىلدى. ‏27 ئۇ بولسا ئۇلاردىن ھال-ئەھۋال سوراپ: «سىلەر گېپىنى قىلغان قېرى ئاتاڭلار سالامەتمۇ؟ ئۇ ھاياتمۇ؟» دەپ سورىدى. ‏28 ئۇلار جاۋاب بېرىپ: «قۇلۇڭ ئاتىمىز ساق-سالامەت، تېخى ھاياتتۇر» دەپ ئېگىلىپ تەزىم قىلىشتى. ‏29 ئاندىن ئۇ بېشىنى كۆتۈرۈپ، بىر ئانىدىن بولغان ئۆز ئۇكىسى بەنيامىننى كۆرۈپ: «سىلەر ماڭا گېپىنى قىلغان كىچىك ئۇكاڭلار بۇمۇ؟» دەپ سوراپ: «ئەي ئوغلۇم، خۇدا ساڭا مەرھەمەت قىلسۇن» دېدى. ‏30 يۈسۈپ ئۆز ئۇكىسىغا بولغان سېغىنىش ھېسسىياتى تۈپەيلى، يىغلىۋەتكىلى تاس قالدى. شۇڭا ئۇ خالىي جاي ئىزدەپ، ئالدىراپ ئىچكىرىكى ئۆيگە كىرىپ، ئۇ يەردە تازا يىغلىدى. ‏31 ئاندىن يۈزىنى يۇيۇپ چىقىپ، ئۆزىنى بېسىۋېلىپ: «تاماق تارتىڭلار» دەپ بۇيرۇدى. ‏32 خىزمەتكارلار ئۇنىڭ ئۆزىگە ئايرىم، ئۇلارغا ئايرىم ۋە ئۇنىڭ بىلەن بىللە بولغان مىسىرلىقلارغىمۇ ئايرىم جايدا تاماق تارتتى. چۈنكى مىسىرلىقلار ئىبرانىيلار بىلەن تاماق يېيىشنى يىرگىنچلىك دەپ بىلگەچكە، ئۇلار بىلەن بىللە تاماق يېمەيتتى. ‏33 يۈسۈپنىڭ قېرىنداشلىرى ئۇنىڭ ئۇدۇلىدا، تۇنجىسى تۇنجىلىقىغا يارىشا، كىچىكى كىچىكلىكىگە يارىشا ئولتۇرغۇزۇلغىنى ئۈچۈن ئۇلار ھەيران قېلىشىپ بىر-بىرىگە قاراشتى. ‏34 ئاندىن كېيىن ئۇ ئالدىدىكى تاماقتىن ئېلىپ بۆلۈپ بەردى. ئەمما بەنيامىننىڭ ھەسسىسى باشقىلارنىڭكىدىن بەش ھەسسە كۆپ ئىدى. ئۇلار شاراب ئىچىپ، ئۇنىڭ بىلەن خۇش ۋاقىت ئۆتكۈزۈشتى.