‏1 يۈسۈپ ئۆز يېنىدا تۇرغانلارنىڭ ھەممىسىنىڭ ئالدىدا ئۆزىنى توختىتالماي: «ھەممە ئادەملەر چىقىپ كەتسۇن!» دەپ ۋارقىرىدى. ئۇنىڭ قېشىدا ھېچكىم قالمىغاندا، يۈسۈپ ئۆزىنى قېرىنداشلىرىغا ئاشكارا قىلدى. ‏2 ئۇ مىسىرلىقلار ۋە فىرئەۋننىڭ ئوردىسىدىكىلەر ئاڭلىغۇدەك ئاۋازدا ئۈن سېلىپ يىغلاپ كەتتى. ‏3 يۈسۈپ ئۆز قېرىنداشلىرىغا: «مەن يۈسۈپ بولىمەن. ئاتام ھازىر ھاياتمۇ؟» دەپ سورىدى. ئەمما قېرىنداشلىرى ھودۇقۇپ كېتىپ، ئۇنىڭدىن قورقۇپ ھېچ جاۋاب بېرەلمەي قالدى. ‏4 لېكىن يۈسۈپ قېرىنداشلىرىغا مۇنداق دېدى: «ماڭا يېقىن كېلىڭلار» دېدى. ئۇلار يېقىن كەلگەندە، مۇنداق دېدى: «مەن سىلەرنىڭ ئۇكاڭلار، سىلەر مىسىرغا سېتىۋەتكەن يۈسۈپ بولىمەن. ‏5 سىلەر مېنى سېتىپ بۇ يەرگە ئەۋەتكىنىڭلار ئۈچۈن، غەمكىن ياكى پەرىشان بولۇپ كەتمەڭلار. چۈنكى خۇدا جانلىرىڭلارنى قۇتقۇزۇش ئۈچۈن، مېنى سىلەردىن ئىلگىرى بۇ يەرگە ئەۋەتكەن. ‏6 چۈنكى ھازىر، زېمىندا ئىككى يىل ئاچارچىلىق بولدى، تېخى يەنە بەش يىل ھېچ تېرىم بولمايدۇ، ئورمىمۇ ئورۇلمايدۇ. ‏7 سىلەرنىڭ نەسلىڭلارنى دۇنيادا ساقلاپ قېلىش ئۈچۇن، كاتتا قۇتۇلۇشقا ئېرىشتۈرۈپ، سىلەرنى ھايات قالدۇرۇش ئۈچۈن، خۇدا مېنى سىلەردىن ئىلگىرى بۇ يەرگە ئەۋەتتى. ‏8 ئۇنداق بولغاندىن كېيىن، مېنى بۇ يەرگە ئەۋەتكەن سىلەر ئەمەس، خۇدادۇر. ئۇ مېنى فىرئەۋنگە ئاتا بولۇشقا تەيىنلەپ، ئۇنىڭ پۈتۈن ئۆيىگە خوجا قىلىپ تىكلەپ، پۈتۈن زېمىنىغا ئەمىر قىلىپ قويدى. ‏9 ئەمدى سىلەر تېزدىن ئاتامنىڭ يېنىغا بېرىپ، ئۇنىڭغا: ‹ئوغلۇڭ يۈسۈپ: «خۇدا مېنى پۈتۈن مىسىرغا ئەمىر قىلىپ قويدى. سەن ئەمدى كېچىكمەي مېنىڭ قېشىمغا كەلگىن. ‏10 گوشەن ۋىلايىتىدە تۇرىسەن. بالا-نەۋرىلىرىڭ، قوي-كالا ۋە ھەممە مال-مۈلكۈڭ بىلەن ماڭا يېقىن تۇرىسەن. ‏11 مەن سېنى ئۇ يەردە باقىمەن، بولمىسا ئائىلەڭ ۋە ھەممە بارلىقىڭ بىلەن قاششاقلىققا چۈشىسەن، چۈنكى ئاچارچىلىق يەنە بەش يىل داۋام قىلىدۇ» دەيدۇ› دەڭلار. ‏12 مانا، سىلەرگە گەپ قىلىپ تۇرغان مەن ئۆزۈم ئىكەنلىكىمنى سىلەر ئۆز كۆزلىرىڭلار بىلەن كۆرۈۋاتىسىلەر ۋە ئۇكام بەنيامىن ئۆز كۆزلىرى بىلەن كۆرۈۋاتىدۇ. ‏13 سىلەر ئاتامغا مېنىڭ بۇ مىسىردا تاپقان ھەممە شان-شەرىپىم ۋە بارچە كۆرگىنىڭلارنى ئېيتىپ بېرىپ، ئاتامنى تېزدىن بۇ يەرگە ئېلىپ كېلىڭلار». ‏14 بۇنى دەۋېتىپ، ئۇ ئۇكىسى بەنيامىننىڭ بوينىغا ئېسىلىپ يىغلاپ كەتتى. بەنيامىنمۇ ئۇنىڭ بوينىغا بېشىنى قويۇپ قاتتىق يىغلىدى. ‏15 ئاندىن يۈسۈپ ھەممە قېرىنداشلىرىنى سۆيۈپ، ئۇلار بىلەن قۇچاقلىشىپ يىغلىدى. ئاندىن قېرىنداشلىرى ئۇنىڭغا گەپ قىلىشقا باشلىدى.

‏16 يۈسۈپنىڭ قېرىنداشلىرى كەلدى، دېگەن خەۋەر فىرئەۋننىڭ ئوردىسىغا يېتىپ كەلگەندە بۇ خەۋەر فىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ خىزمەتكارلىرىنى شادلاندۇردى. ‏17 فىرئەۋن يۈسۈپكە مۇنداق دېدى: «سەن قېرىنداشلىرىڭغا: ‹سىلەر ئەمدى مۇنداق قىلىڭلار: ئۇلاغلىرىڭلارغا يۈك ئارتىپ، كەنئان زېمىنىغا بېرىپ، ‏18 ئاتاڭلار ۋە ئائىلىلىرىڭلارنى ئېلىپ، مېنىڭ قېشىمغا كېلىڭلار. مىسىر زېمىنىدىكى ئەڭ ياخشى جاينى سىلەرگە بېرىمەن. سىلەر بۇ زېمىننىڭ ئەڭ ياخشى نازۇنېمەتلىرىدىن يەيسىلەر› دېگىن. ‏19 ئۇلارغا يەنە مۇنداق قىلىشنى جېكىلەپ: ‹بالىلىرىڭلار ۋە ئاياللىرىڭلار ئۈچۈن بۇ مىسىر زېمىنىدىن ھارۋىلار ئېلىپ بېرىپ، ئاتاڭلارنىمۇ بۇ يەرگە يەتكۈزۈپ كېلىڭلار. ‏20 مال-جابدۇقلىرىڭلار توغرىسىدا ئەندىشە قىلماڭلار، چۈنكى پۈتكۈل مىسىر زېمىنىنىڭ ئەڭ ئېسىلى سىلەرنىڭ بولىدۇ› دەپ بۇيرۇغىن».

‏21 ئىسرائىلنىڭ ئوغۇللىرى شۇ بويىچە ئىش قىلدى. يۈسۈپ فىرئەۋننىڭ بۇيرۇقى بويىچە ئۇلارغا ھارۋىلار ۋە يولدا يەيدىغان ئوزۇق-تۈلۈك بەردى. ‏22 ئۇ يەنە ئۇلارنىڭ ھەربىرىگە بىر قۇر يېڭى كىيىم بەردى. لېكىن بەنيامىنغا ئۈچ يۈز كۈمۈش تەڭگە ۋە بەش قۇر يېڭى كىيىم بەردى. ‏23 ئۇ ئاتىسىغا مىسىرنىڭ ئەڭ ياخشى مەھسۇلاتلىرى ئارتىلغان ئون ئېشەك ۋە ئاشلىق، نان ۋە يەنە ئاتىسىغا يول ئۈچۈن ئوزۇق ئارتىلغان ئون مادا ئېشەكنى ئەۋەتتى. ‏24 ئاندىن ئۇ قېرىنداشلىرىنى يولغا سالدى. ئۇلار يولغا چىققاندا، ئۇ ئۇلارغا: «يولدا گەپ تالاشماڭلار» دەپ تاپىلىدى. ‏25 ئۇلار مىسىردىن چىقىپ، كەنئان زېمىنىغا ئاتىسى ياقۇبنىڭ قېشىغا يېتىپ باردى. ‏26 ئۇلار ئۇنىڭغا: «يۈسۈپ ھازىر ھايات ئىكەن. ئۇ پۈتۈن مىسىر زېمىنىغا ئەمىر بولۇپتۇ» دېدى. ئەمما ئۇ ئۇلارغا ئىشىنەلمەي، يۈرىكى قېتىپ قالغاندەك تۇرۇپ قالدى. ‏27 لېكىن ئۇلار يۈسۈپنىڭ ئۆزلىرىگە ئېيتقان سۆزلىرىنىڭ ھەممىسىنى ئۇنىڭغا ئېيتىپ بەرگەندە، ھەمدە يۈسۈپنىڭ ئۇنىڭ ئۆزىنى ئېلىپ كېلىش ئۈچۈن ئەۋەتكەن ھارۋىلارنىمۇ كۆرگەندە، ئۇلارنىڭ ئاتىسى ياقۇبنىڭ روھىغا جان كىردى. ‏28 ئىسرائىل: «ئەمدى بولدى! ئوغلۇم يۈسۈپ ھاياتكەن! مەن ئۆلمەستە بېرىپ، ئۇنى كۆرەي» دېدى.