‏1 ھالىمغا ۋاي! يازلىق مېۋىلەر يىغىلىپ بولغاندا ۋە ئۈزۈم ئۈزۈلۈپ تۈگىگەندە مېۋە ئىزدەيدىغان بىرىدەك بولۇپ قالدىم. يېگىلى ھېچ ساپاق قالمىدى، كۆڭلۈم تارتقان دەسلەپ پىشقان ئەنجۈرمۇ يوقتۇر. ‏2 چۈنكى سەمىمىي-سادىق قىشى دۇنيادىن يوق بولۇپ كەتتى. خەلقنىڭ ئارىسىدا دۇرۇس ئادەم قالمىدى. ئۇلارنىڭ ھەممىسى قان تۆككىلى مۆكۈپ ياتىدۇ. ھەربىرى تور سېلىپ، ئۆز قېرىندىشىنى تۇتۇشنى قەستلەيدۇ. ‏3 ئۇلارنىڭ قوللىرى يامانلىق قىلىشتا ئۇستا. ئەمىر پارا سورايدۇ، ھاكىم بولسا ھەدىيە تەلەپ قىلىدۇ. چوڭلار ئۆز نەپسى بويىچە سۆزلەيدۇ. شۇنداق قىلىپ ئۇلار ئەمەلىيەتنى بۇرمىلايدۇ. ‏4 ئۇلارنىڭ ئەڭ ياخشىسى تىكەنلىككە ئوخشايدۇ، ئەڭ دۇرۇسى تىكەنلىك چىتلاقتىن بەتتەردۇر. مانا، كۆزەتچىلىرىڭ جاكارلىغان كۈن، يەنى سېنىڭ جازا كۈنۈڭ يېقىنلىشىۋاتىدۇ. ئەمدى ئۇلار پەرىشان بولۇپ كېتىدۇ.

‏5 ھېچبىر دوستقا ئىشەنمىگىن، ئەڭ يېقىن ئاغىنەڭگە تايانمىغىن. ھەتتا قوينۇڭدا ياتقان ئايالىڭ ئالدىدا ئاغزىڭنىڭ ئىشىكىنى ئېتىپ قويغىن. ‏6 چۈنكى ئوغۇل ئۆز ئاتىسىنى كەمسىتىدۇ، قىز ئۆز ئانىسىغا قارشى ۋە كېلىن قېينانىسىغا قارشى چىقىدۇ. بىر كىشىگە ئۆز ئۆيىدىكىلەر دۈشمەن بولىدۇ.

‏7 لېكىن مەن بولسام پەرۋەردىگارغا ئىنتىزار بولىمەن، ماڭا نىجاتلىق بېرىدىغان خۇداغا ئۈمىد باغلايمەن. مېنىڭ خۇدايىم ماڭا قۇلاق سالىدۇ.

‏8 ئەي مېنىڭ دۈشمەنلىرىم، مېنىڭ ئۈستۈمدىن خۇشال بولۇپ كەتمەڭلار. چۈنكى مەن يىقىلىپ كەتكەن بولساممۇ، يەنە قوپۇپ ئۆرە تۇرىمەن. قاراڭغۇلۇقتا ئولتۇرۇپ قالغان بولساممۇ، پەرۋەردىگار مەن ئۈچۈن نۇر بولىدۇ.

‏9 پەرۋەردىگارنىڭ غەزىپىگە چىداپ تۇرىمەن، چۈنكى ئۇنىڭ ئالدىدا گۇناھ قىلدىم. ئۇ مېنىڭ دەۋايىمنى سوراپ، مەن ئۈچۈن ئادىل ھۆكۈم چىقىرىپ، ئۆز ئادالىتىنى ماڭا كۆرسىتىش ئۈچۈن مېنى يورۇقلۇققا چىقارغۇچە ساقلاپ تۇرىمەن. ‏10 ماڭا: «پەرۋەردىگار خۇدايىڭ قېنى؟» دېگەن دۈشمەنلىرىم شۇنى كۆرۈپ شەرمەندە بولىدۇ. مېنىڭ كۆزلىرىم ئۇلارنىڭ كوچىلاردىكى لايدەك دەسسىلىپ كەتكىنىنى كۆرىدۇ. ^■  

‏11 سېنىڭ سېپىللىرىڭ قايتا قۇرۇلىدىغان كۈن بولىدۇ. ئۇ كۈن سېنىڭ زېمىنىڭ كېڭىيىپ كېتىدۇ. ^■   ‏12 ئۇ كۈن ئاسسۇردىن تارتىپ مىسىرغىچە، مىسىردىن تارتىپ فىرات دەرياسىغىچە، دېڭىزدىن دېڭىزغىچە، تاغلىقتىن تاغلىققىچە بولغان يەرلەردىن ئادەملەر سېنىڭ يېنىڭغا كېلىدۇ. ‏13 لېكىن يەر يۈزى ئۇنىڭدا ياشايدىغانلارنىڭ سەۋەبىدىن، ئۇلارنىڭ ئىش-ھەرىكەتلىرىنىڭ مېۋىسى تۈپەيلىدىن ۋەيران بولىدۇ.

‏14 سەن ھاساڭنى ئېلىپ، كارمەل ئورمانلىقىنىڭ ئوتتۇرىسىدا يالغۇز تۇرۇۋاتقان، ئۆز مىراسىڭ بولغان پادىنى، يەنى ئۆز خەلقىڭنى باققىن. ئۇلار ئىلگىرىكىدەك باشان ۋە گىلېئادتا ئوتلىسۇن. ^■   ‏15 «سەن مىسىر زېمىنىدىن چىققان كۈنلەردىكىدەك، مەن ئەمدىمۇ ئۇلارغا ئاجايىپ ئىشلارنى كۆرسىتىمەن». ‏16 ئەللەر بۇنى كۆرىدۇ ۋە قانچىلىك كۈچ-قۇدرەتلىك بولسىمۇ شەرمەندىچىلىككە ئۇچراپ، قولىنى ئاغزىغا قويىدۇ، قۇلاقلىرى پاڭ بولۇپ قالىدۇ. ‏17 ئۇلار يىلاندەك توپا يالايدۇ، ئۆمىلىگۈچىلەردەك قورغانلىرىدىن تىترەپ چىقىدۇ. ئۇلار ۋەھىمە ئىچىدە پەرۋەردىگار خۇدايىمىزنىڭ ئالدىغا كېلىدۇ ۋە ئۇلار سەندىن قورقىدۇ.

‏18 گۇناھنى ئەپۇ قىلىپ، ئۆز مىراسى بولغان خەلقىنىڭ قالغانلىرىنىڭ ئاسىيلىقىدىن ئۆتىدىغان، غەزىپىنى ئەبەدكىچە ساقلىمايدىغان، بەلكى مېھىر-شەپقەت كۆرسىتىشنى ئەۋزەل كۆرىدىغان ساڭا ئوخشاش باشقا خۇدا بارمۇ؟ ‏19 ئۇ بىزگە يەنە رەھىم قىلىپ، خاتالىرىمىزنى دەسسەپ چەيلەيدۇ. دەرۋاقە، سەن ئۇلارنىڭ ھەممە گۇناھلىرىنى چوڭقۇر دېڭىزنىڭ تېگىگە تاشلايسەن. ‏20 سەن قەدىمكى كۈنلەردە قەسەم بىلەن ئاتا-بوۋىلىرىمىزغا ۋەدە قىلغاندەك، ياقۇبقا ۋاپادارلىق قىلىسەن ۋە ئىبراھىمغا مېھىر-شەپقەت كۆرسىتىسەن.