‏1 ئاندىن كېيىن نۇننىڭ ئوغلى يەشۇئا شىتتىمدىن ئىككى چارلىغۇچىنى ئەۋەتىپ: «سىلەر بېرىپ زېمىننى، بولۇپمۇ يېرىخو شەھىرىنى چارلاپ كېلىڭلار» دېدى. شۇنىڭ بىلەن ئۇلار ئۇ يەرگە يېتىپ بېرىپ، راھاب ئىسىملىك بىر پاھىشە ئايالنىڭ ئۆيىگە چۈشۈپ شۇ يەردە قوندى. ^■   ‏2 لېكىن يېرىخونىڭ پادىشاھىغا: «بۇ كېچە بەنى ئىسرائىل تەرىپىدىن بىر نەچچە كىشى زېمىننى چارلاشقا بۇ يەرگە كەلدى» دەپ خەۋەر بېرىلدى. ‏3 بۇنىڭ بىلەن يېرىخونىڭ پادىشاھى راھابقا ئادەم ئەۋەتىپ: «ساڭا كېلىپ، ئۆيۈڭگە كىرگەن كىشىلەرنى بىزگە تاپشۇرۇپ بەرگىن، چۈنكى ئۇلار پۈتۈن زېمىننى چارلاشقا كەلدى» دېدى. ‏4 لېكىن ئايال ئۇ ئىككى كىشىنى يوشۇرۇپ قويغانىدى. ئۇ جاۋاب بېرىپ: «ئۇ كىشىلەر مېنىڭ قېشىمغا كەلدى، لېكىن مەن ئۇلارنىڭ قەيەردىن كەلگەنلىكىنى بىلمىدىم. ‏5 ئەمما قاراڭغۇ چۈشۈپ، دەرۋازىنى تاقايدىغان ۋاقىت كەلگەندە بۇ كىشىلەر چىقىپ كەتتى. مەن ئۇلارنىڭ قەيەرگە كەتكىنىنى بىلمەيمەن. دەرھال ئارقىدىن قوغلىساڭلار، ئۇلارغا يېتىشەلەيسىلەر» دېدى.

‏6 ئەمەلىيەتتە، ئۇ ئايال ئۇلارنى ئۆگزىگە ئېلىپ چىقىپ، ئۆگزىنىڭ ئۈستىدە دۆۋىلەپ قويغان زىغىر پاخاللىرىنىڭ ئاستىغا يوشۇرۇپ قويغانىدى. ‏7 شۇنىڭ بىلەن ئۇ ئادەملەر ئۇلارنىڭ كەينىدىن ئىئوردان دەرياسىغا بارىدىغان يول بىلەن مېڭىپ، دەريانىڭ كېچىكلىرىگىچە ئۇلارنى قوغلىدى. قوغلىغۇچىلار چىقىپ كەتكەن ھامان شەھەرنىڭ دەرۋازىسى تاقالدى.

‏8 ئايال بولسا مۇساپىر كىشىلەر ياتماستا، ئۆگزىگە چىقىپ، ‏9 ئۇلارغا مۇنداق دېدى: «مەن پەرۋەردىگارنىڭ سىلەرگە بۇ زېمىننى بەرگەنلىكىنى، ھەم سىلەرنىڭ دەھشىتىڭلار ئۈستىمىزگە چۈشۈپ، بۇ زېمىندا ياشاۋاتقانلارنىڭ ھەممىسى سىلەر سەۋەبلىك ۋەھىمىگە چۈشكەنلىكىنى بىلىمەن. ‏10 چۈنكى بىز پەرۋەردىگارنىڭ سىلەر مىسىردىن چىققىنىڭلاردا قىزىل دېڭىزنى ئالدىڭلاردا قانداق قۇرۇتقانلىقىنى، ھەم سىلەرنىڭ ئىئوردان دەرياسىنىڭ شەرقىي تەرىپىدىكى ئامورىيلارنىڭ ئىككى پادىشاھى سىخون بىلەن ئوگغا نېمەلەرنى قىلىپ، تەلتۆكۈس يوقاتقانلىقىڭلارنى ئاڭلىدۇق. ‏11 بۇلارنى ئاڭلىغىنىمىزدا، قورققىنىمىزدىن يۈرىكىمىز ئاغزىمىزغا كەپلىشىپ، جېنىمىز چىقاي دەپ قالدى. چۈنكى خۇدايىڭلار پەرۋەردىگار ھەم يۇقىرىدا ئاسمانلارنىڭ ھەم تۆۋەندە يەرنىڭ خۇداسىدۇر. ‏12 ئەمدى سىلەردىن ئۆتۈنىمەنكى، مەن سىلەرگە مەرھەمەت قىلغىنىمدەك، سىلەرمۇ مېنىڭ ئاتامنىڭ جەمەتىگە مەرھەمەت قىلىشقا پەرۋەردىگار نامىدا قەسەم ئىچىپ بېرىڭلار، ‏13 ۋە ئاتا-ئانام، ئاكا-ئۇكىلىرىم ۋە ئاچا-سىڭىللىرىمنى، ھەم ئۇلارغا قاراشلىق بولغانلارنىڭ ھەممىسىنى ھايات قالدۇرۇپ، بىزنى ئۆلۈمدىن قۇتقۇزىدىغىنىڭلارغا دائىر بىر كاپالەت بەلگىسى بېرىڭلار».

‏14 ئادەملەر ئۇنىڭغا: «ئەگەر سىلەر بۇ ئىشىمىزنى ئاشكارىلاپ قويمىساڭلار، جېنىمىز سىلەر ئۈچۈن پىدادۇر، پەرۋەردىگار بىزگە زېمىننى بەرگىنىدە، ساڭا مەرھەمەت قىلىپ ۋاپادارلىق كۆرسىتىمىز» دېدى.

‏15 شۇنىڭ بىلەن ئايال ئۇلارنى دېرىزىدىن بىر ئارغامچا بىلەن چۈشۈرۈپ قويدى. چۈنكى ئۇنىڭ ئۆيى شەھەرنىڭ سېپىلىدا ئىدى. ئۇ سېپىلنىڭ ئۈستىدە تۇراتتى. ‏16 ئۇ ئۇلارغا: «قوغلىغۇچىلار سىلەرگە ئۇچراپ قالماسلىقى ئۈچۈن، تاغلارغا چىقىپ، ئۇ يەردە ئۈچ كۈنچە يوشۇرۇنۇڭلار. قوغلىغۇچىلار شەھەرگە قايتىپ كەلگەندىن كېيىنلا ئاندىن ئۆز يولۇڭلارغا راۋان بولۇڭلار» دەپ جېكىلىدى.

‏17 ئۇ ئادەملەر ئايالغا: «سەن بىزگە قىلدۇرغان قەسەمنى چىڭ تۇتىمىز. ‏18 لېكىن ئېسىڭدە تۇتقىن: بىز زېمىنغا كىرگەندە، سەن بىزنى چۈشۈرۈپ قويغان دېرىزىگە بۇ قىزىل ئارغامچىنى باغلاپ قويغىن ۋە ئاتا-ئاناڭ، ئاكا-ئۇكىلىرىڭنى ۋە ئاتاڭنىڭ پۈتۈن جەمەتىنى ئۆيۈڭگە يىغىپ جەم قىلغىن. ‏19 ئەگەر بىركىم ئۆيۈڭنىڭ ئىشىكلىرىدىن تاشقىرىغا چىقسا، ئۇ ئۆز قېنىغا ئۆزى جاۋابكار بولىدۇ، بىز گۇناھكار بولمايمىز. لېكىن بىرەر كىشى ئۆيۈڭنىڭ ئىچىدە تۇرغانلارنىڭ بىرىگە قول تەگكۈزسە، ئۇنىڭ قېنىغا بىز جاۋابكار بولىمىز. ‏20 ئەمما ئەگەر سەن ئىشىمىزنى ئاشكارىلاپ قويساڭ، بىز سەن بىزگە قىلدۇرغان قەسەمدىن ئازاد بولىمىز» دېدى.

‏21 ئايال: «دېگىنىڭلاردەك بولسۇن» دەپ ئۇلارنى يولغا سېلىپ قويۇپ، ئۇلار كەتكەندىن كېيىن، دېرىزىگە قىزىل ئارغامچىنى باغلاپ قويدى.

‏22 ئۇلار بولسا ئايرىلىپ مېڭىپ، تاغلارغا چىقىپ، قوغلىغۇچىلار قايتىپ كەلگۈچە ئۇ يەردە ئۈچ كۈن تۇردى. قوغلىغۇچىلار يول بويى ئۇلارنى ئىزدەپ يۈرۈپمۇ، ئۇلارنى تاپالمىدى. ‏23 ئاندىن كېيىن بۇ ئىككى كىشى تاغدىن چۈشۈپ دەريادىن ئۆتۈپ، نۇننىڭ ئوغلى يەشۇئانىڭ يېنىغا قايتىپ كېلىپ ئۇنىڭغا باشلىرىدەن ئۆتكەن ۋەقەلەرنىڭ ھەممىسىنى سۆزلەپ بەردى. ‏24 ئۇلار يەشۇئاغا: «پەرۋەردىگار ھەقىقەتەن پۈتۈن زېمىننى قولىمىزغا تاپشۇرۇپ بەردى. ھەتتا ئۇ زېمىندا ياشاۋاتقانلارنىڭ ھەممىسى بىز سەۋەبلىك ساراسىمىگە چۈشتى» دېدى.