‏1 ھاكىملار ھۆكۈمرانلىق قىلىۋاتقان كۈنلەردە زېمىندا ئاچارچىلىق يۈز بەردى. ئۇ چاغدا بىر ئادەم ئۆز ئايالى ۋە ئىككى ئوغلى بىلەن يەھۇدا زېمىنىدىكى بەيتلەھەمدىن چىقىپ، ۋاقتىنچە تۇرۇش ئۈچۈن موئابنىڭ زېمىنىغا باردى. ‏2 ئۇ ئادەمنىڭ ئىسمى ئەلىمېلەك، ئايالىنىڭ ئىسمى نائومى، ئىككى ئوغلىنىڭ ئىسىملىرى بولسا ماخلون ۋە كىليون ئىدى. ئۇلار بەيتلەھەمدە ئولتۇرۇشلۇق ئەفرات جەمەتىدىن ئىدى. ئۇلار موئابنىڭ زېمىنىغا كېلىپ، ئۇ يەردە ئولتۇراقلاشتى. ‏3 نائومى، ئېرى ئەلىمېلەك ئالەمدىن ئۆتكەندىن كېيىن، ئىككى ئوغلى بىلەن يالغۇز قالدى. ‏4 ئۇلار موئابىيلاردىن ئۆزلىرىگە خوتۇن ئېلىشتى. بىرىنىڭ ئىسمى ئورپا ۋە يەنە بىرىنىڭ ئىسمى رۇت ئىدى. ‏5 ئۇلار ئۇ يەردە تەخمىنەن ئون يىل تۇرغاندىن كېيىن، ماخلون ۋە كىليون ھەر ئىككىسى ۋاپات بولدى. شۇنداق قىلىپ نائومى ئېرىدىن ۋە بالىلىرىدىن ئايرىلىپ يالغۇز قالدى.

‏6 بۇ چاغدا ئۇ ئىككى كېلىنى بىلەن تەييارلىنىپ، موئاب زېمىنىدىن ئۆز يۇرتىغا قايتماقچى بولدى. چۈنكى ئۇ موئاب زېمىنىدا تۇرغاندا پەرۋەردىگارنىڭ ئۆز خەلقىنى يوقلاپ، ئۇلارغا ئاشلىق بەرگەنلىكىنى ئاڭلىغانىدى. ‏7 ئۇ ئىككى كېلىنى بىلەن تۇرغان يېرىدىن قوزغىلىپ چىقتى. ئۇلار يەھۇدا زېمىنىغا قايتىش ئۈچۈن يولدا كېتىپ بارغاندا ‏8 نائومى ئىككى كېلىنىگە سۆزلەپ: «ھەر ئىككىڭلار ئۆز ئاناڭلارنىڭ ئۆيىگە قايتىپ كېتىڭلار. سىلەر مەرھۇملارغا ۋە ماڭا مېھىربانلىق كۆرسەتكىنىڭلاردەك، پەرۋەردىگارمۇ سىلەرگە مېھىربانلىق كۆرسەتكەي. ‏9 پەرۋەردىگار ھەربىرىڭلارنى ئۆز ئېرىڭلارنىڭ ئۆيىدە ئارام تاپقۇزغاي» دەپ ئۇلارنى سۆيدى. ئەمما ئۇلار ئۈن سېلىپ يىغلاپ، ‏10 ئۇنىڭغا: «ياق! بىز سەن بىلەن بىللە سېنىڭ خەلقىڭنىڭ يېنىغا قايتىمىز» دېيىشتى. ‏11 لېكىن نائومى: «قايتىپ كېتىڭلار، ئەي قىزلىرىم. نېمىشقا مەن بىلەن بارىسىلەر؟ قورسىقىمدىن سىلەرگە ئەر بولغۇدەك ئوغۇللار يەنە تۇغۇلامدۇ؟ ‏12 قايتىپ كېتىڭلار، ئەي قىزلىرىم. چۈنكى مەن قېرىپ كەتتىم، يەنە ئەرگە تېگىشكە يارىمايمەن. ئەگەر ئۈمىدىم تېخى بار دېگەن تەقدىردە، بۇ كېچە بىر ئەرگە تېگىپ ئوغۇللار تۇغساممۇ، ‏13 ئۇلار بالاغەتكە يەتكۈچە سەۋر قىلىپ، باشقا ئەرگە تەگمەي، ئۇلار ئۈچۈن ساقلاپ تۇراتتىڭلارمۇ؟ ئۇنداق بولمىسۇن، ئەي قىزلىرىم! مېنىڭ دەرد-ئەلىمىم سىلەر كۆتۈرەلمىگۈدەك ئېغىر يۈكتۇر. چۈنكى پەرۋەردىگارنىڭ قولى ماڭا قارشى كۆتۈرۈلدى» دېدى. ^■   ‏14 ئۇلار يەنە ئۈن سېلىپ يىغلاشتى. ئاخىرىدا ئورپا ئۆز قېينانىسى بىلەن خوشلىشىپ ئۇنى سۆيدى، لېكىن رۇت ئۇنىڭغا چىڭ يېپىشىپ تۇردى.

‏15 نائومى ئۇنىڭغا: «مانا، كېلىن ئاچاڭ ئۆز خەلقى بىلەن ئىلاھلىرىغا قايتىپ كەتتى! سەنمۇ ئۆز كېلىن ئاچاڭنىڭ كەينىدىن قايتىپ كەتكىن» دېدى. ‏16 لېكىن رۇت ئۇنىڭغا: «مېنى كەتكۈزۈپ، سېنى تاشلاپ قايتىشقا مېنى زورلىمىغىن. سەن بارىدىغان يەرگە مەنمۇ بېرىپ، سەن قونىدىغان جايدا مەنمۇ قوناي. سېنىڭ خەلقىڭ مېنىڭ خەلقىم بولۇپ، سېنىڭ خۇدايىڭ مېنىڭ خۇدايىم بولسۇن. ‏17 سەن ئۆلىدىغان يەردە مەنمۇ ئۆلۈپ دەپنە قىلىناي. ئەگەر ئۆلۈمدىن باشقا سەۋەبتىن سەندىن ئايرىلسام، پەرۋەردىگار مېنى قوشلاپ جازالىغاي!» دېدى. ‏18 نائومى رۇتنىڭ ئۆزى بىلەن بىللە بېرىشقا قەتئىي نىيەت قىلغىنىنى كۆرۈپ، ئۇنىڭغا بۇ ئىش توغرۇلۇق قايتا سۆز قىلمىدى.

‏19 ئىككىسى مېڭىپ، بەيتلەھەمگە يېتىپ كەلدى. ئۇلار بەيتلەھەمگە كەلگىنىدە، ھەممە شەھەر ئۇلار سەۋەبلىك قوزغىلىپ كەتتى. ئاياللار بىر-بىرىگە: «ئۇ راستتىنلا نائومىمۇ؟» دېيىشتى. ‏20 ئۇ ئۇلارغا: «مېنى نائومى دېمەي، بەلكى مارا دەپ ئاتاڭلار، چۈنكى ھەممىگە قادىر خۇدا بېشىمغا كۆپ ئازاب سالدى. ^■   ‏21 توققۇزۇم تەل بۇ يەردىن چىقتىم، لېكىن پەرۋەردىگار مېنى قۇرۇق قول قايتۇردى. پەرۋەردىگار مېنى دەردكە سېلىپ، ھەممىگە قادىر خۇدا مېنى ئازاب-ئوقۇبەتكە گىرىپتار قىلغان تۇرسا، مېنى نېمىشقا نائومى دەيسىلەر؟» دېدى. ‏22 شۇنداق قىلىپ نائومى بىلەن موئابلىق كېلىنى رۇت موئاب زېمىنىدىن بەيتلەھەمگە قايتىپ كەلدى. ئۇلار كەلگەندە ئارپا ئورمىسى باشلانغانىدى.