‏1 ئەلىشا: «پەرۋەردىگارنىڭ سۆزىنى ئاڭلاڭلار. پەرۋەردىگار مۇنداق دەيدۇ: ‹ئەتە مۇشۇ ۋاقىتتا سامارىيەنىڭ دەرۋازىسىدا بىر كۈرە ئېسىل ئۇن بىر شېكەلگە ۋە ئىككى كۈرە ئارپا بىر شېكەلگە سېتىلىدۇ›» دېدى. ^■   ‏2 ئەمما پادىشاھ قولىغا يۆلەنگەن سەردار خۇدانىڭ ئادىمىگە: «پەرۋەردىگار ئاسماندا دەرۋازىلار ئاچسىمۇ، بۇ قانداقمۇ مۇمكىن بولسۇن؟» دەپ جاۋاب بەردى. ئەلىشا: «سەن ئۆز كۆزۈڭ بىلەن كۆرىسەن، لېكىن شۇنىڭدىن يېمەيسەن» دېدى.

‏3 دەرۋازىنىڭ سىرتىدا ماخاۋ كېسىلى بار تۆت ئادەم ئولتۇرۇپ، بىر-بىرىگە: «نېمىشقا بىز بۇ يەردە ئۆلۈمنى كۈتۈپ ئولتۇرۇپ قالىمىز؟ ‏4 شەھەرگە كىرەيلى دېسەك، شەھەردە ئاچارچىلىق بولغاچقا ئۇ يەردىمۇ ئۆلىمىز. بۇ يەردە ئولتۇرساقمۇ ئۆلىمىز. قوپۇپ، ئارامىيلارنىڭ قوشۇنىغا ئۆتۈپ كېتەيلى. بىزنى تىرىك قويسا، ھايات قالىمىز. بىزنى ئۆلتۈرسە، ئۆلىمىز» دېيىشتى. ‏5 شۇنى دەپ، ئۇلار كەچقۇرۇن ئورۇنلىرىدىن تۇرۇپ ئارامىيلارنىڭ بارگاھىغا باردى. ئۇلار بارگاھنىڭ چېتىگە يېتىپ كەلسە، مانا، ھېچ كىشى يوق ئىكەن. ‏6 چۈنكى ئىگىمىز ئارامىيلارنىڭ بارگاھىدا جەڭ ھارۋىلىرى بىلەن ئاتلارنىڭ ۋە بىر چوڭ قوشۇننىڭ شاۋقۇنىنى ئاڭلاتقانىدى. شۇنى ئاڭلاپ، ئۇلار بىر-بىرىگە: «ئىسرائىلنىڭ پادىشاھى جەزمەن ھېتىتلارنىڭ پادىشاھلىرىنى ۋە مىسىرلىقلارنىڭ پادىشاھلىرىنى بىزگە ھۇجۇم قىلغىلى ياللاپتۇ» دەپ، ‏7 كەچقۇرۇن قوپۇپ، چېدىرلىرىنى، ئات-ئېشەكلىرىنى تاشلاپ، بارگاھنى شۇ پېتى قويۇپ، ئۆز جانلىرىنى قۇتقۇزۇش ئۈچۈن قاچقانىدى.

‏8 ماخاۋ كېسىلى بار ئادەملەر بارگاھنىڭ چېتىگە كەلگەندە بىر چېدىرغا كىرىپ، يەپ-ئىچىپ، ئۇ يەردىكى ئالتۇن-كۈمۈشلەر ۋە كىيىملەرنى ئېلىپ كېتىپ بىر يەرگە يوشۇردى. ئاندىن قايتىپ كېلىپ، يەنە بىر چېدىرغا كىرىپ، ئۇ يەردىكى نەرسىلەرنىمۇ ئېلىپ كېتىپ يوشۇردى. ‏9 لېكىن ئاندىن ئۇلار بىر-بىرىگە: «بىزنىڭ بۇنداق قىلغىنىمىز توغرا ئەمەس. بۈگۈن بىر خۇش خەۋەرنىڭ كۈنىدۇر. شۈك تۇرۇپ، سەھەرگىچە ساقلاپ تۇرساق، بىزگە يامان بولىدۇ. شۇنىڭ ئۈچۈن ئەمدى بېرىپ، پادىشاھنىڭ ئوردىسىغا بۇ خەۋەرنى يەتكۈزەيلى» دېدى.

‏10 شۇنىڭ بىلەن ئۇلار بېرىپ، شەھەرنىڭ دەرۋازىۋەننى چاقىرىپ: «بىز ئارامىيلارنىڭ بارگاھىغا چىقساق، مانا، ھېچ ئادەم يوق ئىكەن ۋە ھېچبىر ئادەمنىڭ ئاۋازى ئاڭلانماپتۇ، بەلكى ئات-ئېشەكلەر باغلاقلىق بولۇپ، چېدىرلار ئاۋۋالقىدەك تۇرۇپتۇ» دېدى. ‏11 ئۇ باشقا دەرۋازىۋەنلەرنى چاقىردى ۋە ئۇلار شۇ خەۋەرنى پادىشاھنىڭ ئوردىسىغا يەتكۈزدى.

‏12 پادىشاھ كېچىسى قوپۇپ، ئۆز ئادەملىرىگە: «ئارامىيلار بىزنىڭ توغرىمىزدا نېمە مەسلىھەت قىلغىنىنى سىلەرگە دەپ بېرەي. ئۇلار بىزنىڭ ئاچلىقتا قالغانلىقىمىزنى بىلگەچكە، بارگاھتىن چىقىپ، دالادا يوشۇرۇنۇۋالغان. ئۇلار: ‹ئىسرائىللار شەھەردىن چىقسا، بىز ئۇلارنى تىرىك تۇتۇپ، ئاندىن شەھەرگە كىرەيلى› دېيىشكەن» دېدى. ‏13 لېكىن ئۇنىڭ ئادەملىرىدىن بىرى جاۋاب بېرىپ: «بۇ يەردە قالغان ئاتلاردىن بەشنى ئېلىپ، ئەھۋالنى كۆرۈپ بېقىش ئۈچۈن كىشىلەر ئەۋەتەيلى. چۈنكى ھەر نېمە بولسا ئۇلارنىڭ ئاقىۋىتى بۇ يەردە تېخى قالغان ۋە ھەم بۇ يەردە ھالاك بولغان ئىسرائىللارنىڭ ئاقىۋىتىدىن بەتتەر بولمايدۇ» دېدى.

‏14 شۇنىڭ بىلەن ئۇلار ئىككى جەڭ ھارۋىسى بىلەن ئۇلارغا قاتىدىغان ئاتلارنى تەييار قىلدى. پادىشاھ ئۇلارنى ئارامىيلارنىڭ قوشۇنىنىڭ كەينىدىن ئەۋەتىپ: «بېرىپ، ئەھۋالنى كۆرۈپ بېقىڭلار» دەپ بۇيرۇدى. ‏15 بۇلار ئۇلارنىڭ كەينىدىن ئىئوردان دەرياسىغىچە باردى ۋە مانا، پۈتۈن يول ئارامىيلار ئالدىراپ قاچقىنىدا تاشلىۋەتكەن كىيىم ۋە باشقا نەرسىلەر بىلەن تولغانىدى. ئەۋەتىلگەنلەر قايتىپ كېلىپ، پادىشاھقا شۇنى خەۋەر قىلدى. ‏16 ئۇ ۋاقىتتا خەلق چىقىپ، ئارامىيلارنىڭ بارگاھىنى بۇلاڭ-تالاڭ قىلدى. پەرۋەردىگار ئېيتقاندەك بىر كۈرە ئېسىل ئۇن بىر شېكەلگە ۋە ئىككى كۈرە ئارپا بىر شېكەلگە سېتىلدى. ‏17 ئەمدى پادىشاھ قولىغا يۆلەنگەن سەردار پادىشاھنىڭ بۇيرۇقى بىلەن دەرۋازىنى باشقۇرۇشقا قويۇلغانىدى، لېكىن خۇدانىڭ ئادىمى پادىشاھ ئۇنىڭ ئالدىغا كەلگەندە ئېيتقىنى بويىچە ئۇ خالايىق تەرىپىدىن دەرۋازىدا دەسسىلىپ ئۆلدى. ‏18 چۈنكى خۇدانىڭ ئادىمى پادىشاھقا: «ئەتە مۇشۇ ۋاقىتتا ئىككى كۈرە ئارپا بىر شېكەلگە ۋە بىر كۈرە ئېسىل ئۇن بىر شېكەلگە سېتىلىدۇ» دېگەنىدى، ‏19 ئەمما سەردار خۇدانىڭ ئادىمىگە: «ھەتتا پەرۋەردىگار ئاسماندا پەنجىرىلەر ئاچسىمۇ، بۇ قانداقمۇ مۇمكىن بولسۇن؟» دېگەندە، ئۇ: «سەن ئۆز كۆزۈڭ بىلەن كۆرىسەن، لېكىن شۇنىڭدىن يېمەيسەن» دېگەنىدى. ‏20 ئۇنىڭغا دەل شۇنداق بولدى، چۈنكى خالايىق ئۇنى دەرۋازىدا دەسسەپ ئۆلتۈردى.