ئەلىفازنىڭ بىرىنچى سۆزى
4
‏1 بۇ چاغدا تېمانلىق ئەلىفاز سۆز باشلاپ مۇنداق دېدى:
 
‏2 «بىر كىشى سەن بىلەن سۆزلىشىشنى خالىسا، ساڭا ئېغىر كەلەمدۇ؟
ئەمما كىم سۆزلىمەي تۇرالىسۇن؟
‏3 ھەقىقەتەن، سەن نۇرغۇنلارغا تەلىم بەرگەنسەن،
دەرمانسىز قوللارنى كۈچلەندۈرگەنسەن.
‏4 سۆزلىرىڭ يىقىلىپ چۈشەي دەپ قالغانلارنى رىغبەتلەندۈرگەن،
پۈكۈلگەن تىزلارنى سەن كۈچلەندۈرگەنسەن.
‏5 بىراق ئەمدى نۆۋەت ساڭا كەلگەندە ئۈمىدسىزلىنىپ كەتتىڭ،
بالايىئاپەت ئۆز بېشىڭغا كەلگەندە چۆچۈپ كەتتىڭ.
‏6 تەقۋادارلىقىڭغا يۆلەندىڭ ئەمەسمۇ؟
ئۈمىدىڭ توغرا يوللىرىڭدا ئەمەسمىدى؟
‏7 ئويلاپ باق، كىم بىگۇناھ تۇرۇپ ھالاك بولغان؟
قايسى يەردە دۇرۇسلار يوق قىلىنغان؟
‏8 كۆرگىنىمدەك، گۇناھ تېرىپ يامانلىقنىڭ ئۇرۇقىنى چېچىۋەتكەنلەر
تېرىغىنىنى ئورىدۇ.
‏9 مۇنداق كىشى خۇدانىڭ نەپىسى بىلەن ھالاك بولىدۇ،
ئۇنىڭ غەزىپىنىڭ بورىنى بىلەن يوق بولۇپ كېتىدۇ.
‏10 شىرنىڭ ھۇۋلىشى ۋە ئارسلاننىڭ ھۆركىرىشى تۈگەپ كېتىدۇ،
ياش شىرنىڭ چىشلىرى سۇندۇرۇلىدۇ.   
‏11 قېرى شىر ئوۋ تاپالمىغاچقا، ھالاك بولۇپ كېتىدۇ.
چىشى شىرنىڭ بالىلىرى تارىلىپ كېتىدۇ.
 
‏12 مەخپىي تەرىقىدە ماڭا ھازىر بىر سۆز كەلدى،
شىۋىرلىشى قۇلىقىمغا يەتتى.
‏13 ئادەملەر كېچىدە قاتتىق ئۇيقۇغا چۆمگەندە
چۈشىدىكى كۆرۈنۈشلەردىن ئەندىشە ئىچىدە،
‏14 قورقۇنچ ۋە دەھشەت مېنى بېسىپ،
سۆڭەك-سۆڭەكلىرىمنى تىترەتتى.
‏15 ئاندىن بىر روھ يۈزۈم ئالدىدىن ئۆتۈپ كەتكەندە،
تۈكلىرىم ھۈرپىيىپ كەتتى.
‏16 ئۇ مىدىرلىماي تۇردى،
بىراق كۆزلىرىمنىڭ ئالدىدىكى گەۋدىنىڭ شەكلىنى پەرقلەندۈرەلمىدىم.
بۇ چاغدا شىۋىرلىغان بىر ئاۋاز ئاڭلاندى:
‏17 ‹ئىنسان خۇدانىڭ ئالدىدا ھەققانىي بولالامدۇ؟
ئادەم ئۆز ياراتقۇچىسىنىڭ ئالدىدا پاك تۇرالامدۇ؟›
‏18 مانا، ئۇ ئۆز خىزمەتكارلىرىغا ئىشەنمەيدۇ،
ھەتتا ئۆز پەرىشتىلىرىدە ئەيىب تاپىدۇ.
‏19 ئۇنداقتا ئۇ لاي ئۆيلىرىدە ئولتۇرغانلارغا،
ئۇلى تۇپراقتا بولغانلارغا
كۈيىدەك ئېزىلىدىغانلارغا ئىشىنەمدۇ؟
‏20 ئەتىگەندىن ئاخشامغىچە بولغان ئارىلىقتا ئۇلار دەسسىلىپ كېتىدۇ،
ھېچكىمنىڭ كارى بولماستىن ئۇلار مەڭگۈگە يوق بولۇپ كېتىدۇ.
‏21 ئۇلارنىڭ چېدىر تانىلىرى سۆكۈلىدۇ،
ئۇلار ئەقىل-پاراسەتكە ئېرىشمەستىن ئۆلۈپ كېتىدۇ.