77
‏1 نەغمىچىلەرنىڭ بېشىغا تاپشۇرۇلۇپ «يەدۇتۇن» دېگەن ئاھاڭدا ئېيتىلسۇن دەپ، ئاساف يازغان مەدھىيە ناخشىسى.
 
‏2 مەن خۇداغا ئاۋازىمنى كۆتۈرۈپ پەرياد قىلىمەن،
ئۇ ئاڭلىسۇن دەپ، خۇداغا ئاۋازىمنى ياڭرىتىمەن.
‏3 ئازاب-ئوقۇبەتلىك كۈنۈمدە رەببىمنى ئىزدىدىم،
كېچىچە قوللىرىمنى كۆتۈرۈپ دۇئا قىلىپ تۇردۇم،
جېنىم تەسەللى تېپىشنى خالىمىدى.
‏4 مەن خۇدانى ياد ئېتىپ ئاھ ئۇردۇم،
نالە-پەرياد قىلىپ روھىم ھالىدىن كەتتى.
سېلاھ.
 
‏5 سەن كۆزلىرىمگە ئۇيقۇ بەرمىدىڭ.
مەن بولسام پەرىشان بولۇپ سۆزلىيەلمىدىم.
‏6 ئۆتۈپ كەتكەن كۈنلەرنى ئەسلىدىم،
قەدىمكى زامانلارنى ئويلىدىم.
‏7 كېچىسى ناخشامنى يادىمغا كەلتۈردۈم.
كۆڭلۈمدە ئويلىدىم،
روھىم چۈشىنىشكە تىرىشتى.
‏8 ئىگەم مېنى ئەبەدكىچە تاشلىۋېتەرمۇ؟
ئەمدى ماڭا ئىلتىپات كۆرسەتمەسمۇ؟
‏9 ئۇنىڭ مېھىر-شەپقىتى تۈگەپ كەتتىمۇ؟
ئۇنىڭ ۋەدىسى ئەمدى مەڭگۈگە ئىناۋەتسىز بولامدۇ؟   
‏10 خۇدا شەپقەت قىلىشنى ئۇنۇتتىمۇ؟
غەزەپلىنىپ رەھىمدىللىقىنى توختىتىۋەتتىمۇ؟
سېلاھ.
 
‏11 مەن مۇنداق دېدىم: «دەردىم شۇكى،
ھەممىدىن ئۇلۇغ خۇدانىڭ ئوڭ قولى ئىلگىرىكىدەك ئەمەس».
‏12 لېكىن مەن رەببىمنىڭ ئىشلىرىنى ياد ئېتىمەن،
سېنىڭ بۇرۇنقى مۆجىزىلىرىڭنى يادىمغا كەلتۈرىمەن.
‏13 بارچە ئەمەللىرىڭنى ئەسلەپ،
قىلغان ئىشلىرىڭ ھەققىدا پىكىر يۈرگۈزىمەن.
 
‏14 ئەي خۇدا، سېنىڭ يولۇڭ مۇقەددەستۇر.
خۇدادەك ئۇلۇغ ئىلاھ بارمۇ؟
‏15 مۆجىزىلەر ياراتقان خۇداسەن،
سەن ئەللەر ئارىسىدا قۇدرىتىڭنى كۆرسەتتىڭ.
‏16 سەن ئۆز بىلىكىڭنىڭ كۈچ-قۇدرىتى بىلەن ئۆز خەلقىڭنى،
ياقۇب بىلەن يۈسۈپنىڭ ئەۋلادلىرىنى قۇتۇلدۇردۇڭ.
سېلاھ.
 
‏17 سۇلار سېنى كۆردى، ئەي خۇدا،
سۇلار سېنى كۆرگەندە قورقۇپ تىترەپ كەتتى.
چوڭقۇر سۇلار قورقۇپ چايقىلىپ كەتتى.
‏18 قارا بۇلۇتلار قاتتىق يامغۇر ياغدۇردى،
ئاسمان گۈلدۈرلىدى،
ئوقلىرىڭ تەرەپ-تەرەپكە ئۇچۇشتى.
‏19 گۈلدۈرماماڭنىڭ ئاۋازى قۇيۇننىڭ ئىچىدە ئاڭلاندى،
چاقماقلار يەر يۈزىنى يورۇتتى،
يەر بولسا تەۋرىنىپ، سىلكىنىپ كەتتى.
‏20 سېنىڭ يولۇڭ دېڭىزنىڭ ئىچىدە ئىدى،
قەدەملىرىڭ ئۇلۇغ سۇلاردىن بېسىپ ئۆتتى،
لېكىن سېنىڭ ئىزلىرىڭ بىلىنمەس.
‏21 سەن مۇسا ۋە ھارۇننىڭ قولى ئارقىلىق
ئۆز خەلقىڭنى بىر پادىدەك يېتەكلىدىڭ.