‏1 «شۇنداق بولسىمۇ، كېيىنكى ۋاقىتلاردا بەنى ئىسرائىل دېڭىزنىڭ قۇمىدەك سان-ساناقسىز بولىدۇ، ئۇلارغا: ‹سىلەر مېنىڭ خەلقىم ئەمەس› دېيىلگەن بولسىمۇ، تىرىك خۇدانىڭ بالىلىرى دەپ ئاتىلىدۇ. ‏2 يەھۇدا قەبىلىسى ۋە بەنى ئىسرائىل يەنە بىرلىشىپ، ئۆزلىرىگە بىر يېتەكچى تەيىنلەپ، تۇرغان زېمىنلاردىن چىقىدۇ، چۈنكى ‹يىزرەئەلنىڭ كۈنى› ئۇلۇغ بولىدۇ. ^■   ‏3 ئۇ چاغدا ئاكا-ئۇكىلىرىڭلارغا ‹ئاممى› ۋە ئاچا-سىڭىللىرىڭلارغا ‹رۇخاما› دەيسىلەر. ^■  

‏4 ئاناڭلار بىلەن مۇزاكىرىلىشىپ دەۋالىشىڭلار. چۈنكى ئۇ مېنىڭ ئايالىم ئەمەس، مەن ئۇنىڭ ئېرى ئەمەسمەن. ئۇ بۇزۇق ھاياتىدىن يۈز ئۆرۈپ، زىنا ئىشلىرىنى تاشلاپ، ئۇلارنى كۆكسىدىن يىراق قىلسۇن. ‏5 بولمىسا مەن ئۇنى يالىڭاچلاپ، تۇغۇلغان كۈنىدىكىدەك قىلىپ قويىمەن. ئۇنى چۆل-باياۋاندەك قىلىپ، قاغجىراپ كەتكەن زېمىنغا ئايلاندۇرۇپ، ئۇسسۇزلۇققا مۇپتىلا قىلىپ ئۆلتۈرىمەن. ‏6 ئۇنىڭ بالىلىرىمۇ بۇزۇق نەسىلدىن بولغاچقا، ئۇلارغىمۇ رەھىم قىلمايمەن. ‏7 چۈنكى ئۇلارنىڭ ئانىسى بۇزۇقچىلىق قىلدى، ئۇلارنى تۇغقان ئايال نومۇسسىزلىق قىلىپ تۇرۇپ: ‹ماڭا نان ۋە سۇ بېرىدىغان، مېنى يۇڭ ۋە قاناپ، ماي ۋە شاراب بىلەن تەمىنلەيدىغان ئاشنىلىرىمنىڭ كەينىدىن ماڭاي› دېدى. ‏8 مانا، شۇنىڭ ئۈچۈن مەن ئۇنىڭ يولىنى تىكەن بىلەن توسىمەن، يولىنى يەنە تاپالمىسۇن دەپ، ئالدىغا تام سالىمەن. ‏9 ئۇ ئاشنىلىرىنىڭ كەينىدىن يۈگۈرسىمۇ، ئۇلارغا يېتىشەلمەيدۇ. ئۇ ئۇلارنى ئىزدىسىمۇ، تاپالمايدۇ. ئۇ چاغدا ئۇ: ‹مەن بېرىپ، ئاۋۋالقى ئېرىمگە قايتاي، چۈنكى ئۇ چاغدىكى ئەھۋالىم ھازىرقى ئەھۋالىمدىن ياخشى ئىدى› دەيدۇ.

‏10 ئۇ بولسا ئۆزىنى ئاشلىق، يېڭى شاراب ۋە ماي بىلەن تەمىنلىگۈچىنىڭ مەن ئىكەنلىكىمنى، ئۇ ئۆزى بائال بۇت ھەيكەللىرىنى ياساشقا ئىشلىتىلگەن ئالتۇن-كۈمۈشنى مەن ئۆزۈم كەڭرىچىلىك بىلەن ئۇنىڭغا بەرگىنىمنى بىلمىدى. ‏11 شۇنىڭ ئۈچۈن مەن ئاشلىقىمنى ۋاقىت كەلگەندە ياندۇرۇۋالىمەن، شارابىمنى ۋاقتى يەتكەندە تارتىۋالىمەن ۋە ئۇنىڭ يالىڭاچلىقىنى ياپقان يۇڭ ۋە قاناپ كىيىمنى سالدۇرۇۋېلىپ، ‏12 ئۇنىڭ نومۇسسىزلىقىنى ئاشنىلىرىنىڭ كۆز ئالدىدا ئېچىۋېتىمەن. ئۇ چاغدا ھېچكىم ئۇنى قولۇمدىن قۇتقۇزالماس. ‏13 مەن ئۇنىڭ شادلىق تەنتەنىلىرىنى يوق قىلىمەن، ئۇنىڭ ھېيتلىرى، يېڭى ئايلىرى ۋە شابات كۈنلىرىنى، يەنى ھەممە بېكىتىلگەن ھېيت-بايراملىرىنى يوق قىلىۋېتىمەن. ‏14 ئۇ: ‹بۇلارنى ئاشنىلىرىم ئىش ھەققىمگە بەردى› دېگەن ئۈزۈم تاللىرىنى ۋە ئەنجۈر دەرەخلىرىنى ۋەيران قىلىۋېتىپ، ئۇلارنى ياۋايى ھايۋانلار يېسۇن دەپ، جاڭگالغا ئايلاندۇرىمەن. ‏15 ئۇ زىرە ۋە مارجانلار بىلەن زىننەتلىنىپ، ئۆز ئاشنىلىرىنىڭ كەينىدىن مېڭىپ، مېنى ئۇنتۇپ قېلىپ، بائالنىڭ كۈنلىرىدە بائال بۇتلىرىغا خۇشبۇي ئىسرىق كۆيدۈرگىنى ئۈچۈن جازا بېرىمەن» دەيدۇ پەرۋەردىگار،

‏16 «شۇنداق بولسىمۇ، مەن ئۇنى يەنە ئۆزۈمگە مايىل قىلىمەن، ئۇنى چۆلگە ئېلىپ بېرىپ، ئۇ يەردە مۇلايىملىق بىلەن ئۇنىڭ كۆڭلىگە سۆزلەيمەن. ‏17 مەن ئۇنىڭغا ئۈزۈمزارلىقلىرىنى قايتۇرۇپ بېرىپ، ئاكور ۋادىسىنى ئۈمىد ئىشىكى قىلىمەن. ئۇ يەردە ئۇ ياشلىق كۈنلىرىدىكىدەك، مىسىر زېمىنىدىن چىققان كۈنىدىكىدەك ناخشا ياڭرىتىدۇ».

‏18 «ئۇ كۈنى سەن مېنى ‹بائالىم› دەپ ئاتىماي، ئېرىم دەپ ئاتايسەن» دەيدۇ پەرۋەردىگار، ^■   ‏19 «چۈنكى مەن بائال بۇتلىرىنىڭ ناملىرىنى يەنە ئەسلەنمىگۈدەك تەرىقىدە ئۇنىڭ ئاغزىدىن چىقىرىۋېتىمەن. ‏20 ئۇ كۈندە مەن ئۇلار ئۈچۈن دالادىكى ھايۋانلار، ئاسماندىكى قۇشلار ۋە يەردە ئۆمىلىگۈچى جانىۋارلار بىلەن ئەھدە تۈزىمەن. مەن ئوقيا ۋە قىلىچنى سۇندۇرۇپ، جەڭنى يوق قىلىپ، بۇلارنىڭ ھەممىسىنى زېمىندىن چىقىرىپ، ئۇلارنى ئامان-ئېسەن ھاياتقا ئېرىشتۈرىمەن.

‏21 مەن سېنى ئۆزۈمگە مەڭگۈگە باغلاپ ئەمرىمگە ئالىمەن. سېنى ئادالەت ۋە ھەق ھۆكۈم بىلەن، مېھىر-شەپقەت ۋە رەھىمدىللىق بىلەن ئۆزۈمگە باغلاپ ئەمرىمگە ئالىمەن. ‏22 مەن سېنى ساداقەتلىك بىلەن ئۆزۈمگە باغلاپ ئەمرىمگە ئالىمەن. ئۇ چاغدا سەن مەن پەرۋەردىگارنى تونۇيسەن».

‏23 «ئۇ كۈنى مەن ئىلتىجالارغا قۇلاق سالىمەن» دەيدۇ پەرۋەردىگار، «شۇنداقكى، مەن ئاسماننىڭ ئىلتىجاسىغا قۇلاق سالىمەن، ئاسمان بولسا يەرنىڭ ئىلتىجاسىغا قۇلاق سالىدۇ، ‏24 يەر بولسا بۇغداي، شاراب ۋە ياغنىڭ ئىلتىجاسىغا قۇلاق سالىدۇ، بۇلار بولسا يىزرەئەلنىڭ ئىلتىجاسىغا قۇلاق سالىدۇ. ^■   ‏25 مەن ئۇنى ئۆزۈم ئۈچۈن زېمىندا تېرىيمەن، لو-رۇخاماغا رەھىم قىلىمەن، لو-ئاممىغا: ‹سەن مېنىڭ خەلقىمدۇرسەن› دەيمەن ۋە ئۇ جاۋاب بېرىپ: ‹سەن مېنىڭ خۇدايىمدۇرسەن› دەيدۇ».